Συνδυασμός φαρμάκων εμποδίζει την εξέλιξη του καρκίνου του προστάτη

Σε πειράματα που πραγματοποιήθηκαν στο εργαστήριο, τόσο in vitro (σε καλλιέργειες κυττάρων) όσο και in vivo (σε ποντίκια), διαπιστώθηκε ότι η συγχορήγηση μικρών ποσοτήτων του μη-στεροειδούς αντιφλεγμονώδους φαρμάκου Celebrex (celecoxib) και της στατίνης Lipitor (atorvastatin) προκαλεί παρεμπόδιση της διαδικασίας ανάπτυξης των καρκινικών κυττάρων και σταματά την εξέλιξη του καρκίνου.

Στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Αντικαρκινικής Έρευνας ερευνητές του Πανεπιστημίου Rutgers του Νιου Τζέρσεϊ ανακοίνωσαν τα στοιχεία μελέτης τους, σύμφωνα με τα οποία ο συνδυασμός δύο ευρέως χρησιμοποιούμενων φαρμάκων μπορεί να εμποδίζει την εξέλιξη του καρκίνου του προστάτη, επιβραδύνοντας σημαντικά τη μετάβασή του στην τελική μορφή και διατηρώντας τον στην πρώιμη μη-επιθετική μορφή του.

Συγκεκριμένα, σε πειράματα που πραγματοποιήθηκαν στο εργαστήριο, τόσο in vitro (σε καλλιέργειες κυττάρων) όσο και in vivo (σε ποντίκια), διαπιστώθηκε ότι η συγχορήγηση μικρών ποσοτήτων του μη-στεροειδούς αντιφλεγμονώδους φαρμάκου Celebrex (celecoxib) και της στατίνης Lipitor (atorvastatin) προκαλεί παρεμπόδιση της διαδικασίας ανάπτυξης των καρκινικών κυττάρων και σταματά την εξέλιξη του καρκίνου.

Το Celebrex αποτελεί φάρμακο που χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και το Lipitor συμβάλλει στη μείωση των επιπέδων της χοληστερόλης στο αίμα. Το πώς ακριβώς τα δύο αυτά φάρμακα με το διαφορετικό μηχανισμό δράσης παρεμβαίνουν στη διαδικασία μετάβασης του καρκίνου στην πιο επικίνδυνή του μορφή και το πώς την αναστέλλουν, παραμένει άγνωστο.

Γεγονός όμως είναι, σύμφωνα με τους ερευνητές, ότι το «κοκτέιλ» των φαρμάκων αυτών αποδείχτηκε αποτελεσματικό στην πράξη και θα μπορούσε ίσως να αποτελέσει ένα πρώτο βήμα στην ανακάλυψη νέων θεραπειών οι οποίες θα σώζουν στο μέλλον ανθρώπινες ζωές.

Οι επιστήμονες που διεξάγουν τις συγκεκριμένες έρευνες ανακοίνωσαν ότι σχεδιάζουν σύντομα τις πρώτες κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους, ενώ ελπίζουν ότι μέσα στα επόμενα 5 χρόνια θα είναι διαθέσιμη η θεραπεία.