Να απομακρυνθούν από την αγορά οι κινολόνες συνιστά ο ΕΜΑ

Να περιοριστεί η χρήση συγκεκριμένων αντιβιοτικών φαρμάκων συνιστά η Επιτροπή Φαρμακοεπαγρύπνησης-Αξιολόγησης Κινδύνου (PRAC) του EMA, λόγω σοβαρών και δυνητικά μακροπρόθεσμων παρενεργειών που προκαλούν.

Πρόκειται για τις φθοριοκινολόνες και τις κινολόνες, οι οποίες τέθηκαν υπό επανεξέταση από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων (ΕΜΑ), μετά από επίσημες αναφορές ασθενών, επαγγελματιών υγείας και ακαδημαϊκών.

Η ανασκόπηση κάλυψε τα ακόλουθα φάρμακα: σιπροφλοξασίνη, φλουμεκίνη, λεβοφλοξασίνη, λομεφλοξασίνη, μοξιφλοξασίνη, νορφλοξασίνη, οφλοξασίνη, πεφλοξασίνη, προυλιφλοξασίνη και ρουφλοξασίνη (αντιβιοτικά φθοριοκινολόνης), κινοξασίνη, ναλιδιξικό οξύ, πιπεμιδικό οξύ (αντιβιοτικά κινολόνης).

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της ανασκόπησης, φαίνεται πως πολύ σπάνια, ασθενείς, που έλαβαν θεραπεία με αυτής της κατηγορίας αντιβιοτικά (από του στόματος, με έγχυση και ως εισπνεόμενα), έχουν υποστεί παρενέργειες που οδηγούν σε περιορισμό της λειτουργικότητας στους μυς, στους τένοντες και στα οστά και δυνητικά μακροχρόνιες παρενέργειες από το νευρικό σύστημα.

Μετά την αξιολόγηση αυτών των παρενεργειών, η PRAC συνέστησε ότι ορισμένα φάρμακα, συμπεριλαμβανομένων όλων αυτών που περιέχουν αντιβιοτικό κινολόνης, θα έπρεπε να απομακρυνθούν από την αγορά. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι έχουν εγκριθεί μόνο για λοιμώξεις που δεν θα πρέπει πλέον να αντιμετωπίζονται με αυτή την κατηγορία των αντιβιοτικών.

Όσο για τα υπόλοιπα αντιβιοτικά φθοριοκινολόνης, οι συστάσεις είναι να μη χορηγούνται για:

• τη θεραπεία λοιμώξεων που μπορεί να βελτιωθούν χωρίς θεραπεία ή δεν είναι βαριές (όπως λοιμώξεις στο λαιμό).
• την πρόληψη της διάρροιας των ταξιδιωτών
• τις επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις του κατώτερου ουροποιητικού συστήματος (ουρολοιμώξεις που δεν εκτείνονται πέρα από την ουροδόχο κύστη)
• τη θεραπεία ασθενών που είχαν προηγουμένως σοβαρές παρενέργειες με ένα αντιβιοτικό φθοριοκινολόνης ή κινολόνης
• τη θεραπεία ήπιων ή μέτριας βαρύτητας λοιμώξεων, εκτός εάν δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν άλλα αντιβακτηριακά φάρμακα που συνήθως συνιστώνται για τις λοιμώξεις αυτές. 

Μπορούν δε να χορηγηθούν με προσοχή:

• στους ηλικιωμένους, τους ασθενείς με νεφρικά προβλήματα, τους ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση οργάνων ή αυτούς που υποβάλλονται σε συστηματική θεραπεία με κορτικοστεροειδή. Αυτοί οι ασθενείς διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο πρόκλησης τραυματισμού τένοντα που προκαλείται από αυτά τα αντιβιοτικά.

Η PRAC συνέστησε επίσης στους επαγγελματίες υγείας να συμβουλεύουν τους ασθενείς να σταματήσουν τη θεραπεία με ένα αντιβιοτικό φθοριοκινολόνης με την πρώτη ένδειξη μιας παρενέργειας που περιλαμβάνει μυς, τένοντες ή οστά (όπως φλεγμαίνων ή σχισμένο τένοντα, μυϊκό πόνο ή αδυναμία και πόνο ή οίδημα στις αρθρώσεις) ή το νευρικό σύστημα (όπως αίσθημα καρφιών και βελόνων, κόπωση, κατάθλιψη, σύγχυση, αυτοκτονικές σκέψεις, διαταραχές ύπνου, προβλήματα όρασης και ακοής και διαταραχές γεύσης και οσμής).

Αναμένεται τώρα η τελική γνώμη του ΕΜΑ και η επικαιροποίηση των πληροφοριών συνταγογράφησης, ώστε να αντικατοπτρίζουν την περιορισμένη χρήση.