«Από φαρμακοποιοί... τηλεφωνητές και γραμματείς»

«Δεν έχει περάσει ημέρα που να μην αντιμετωπίσαμε στα φαρμακεία μας το πρόβλημα των ελλείψεων εδώ και δεκαετίες. Η μόνη διαφορά με αυτήν την περίοδο είναι ότι πλέον αυτό το πρόβλημα έχει γίνει βασανιστικά επικίνδυνο για τη Δημόσια Υγεία και δεν έχει σταματήσει, αποδεικνύοντας ότι τα μέτρα της κυβέρνησης απέτυχαν. Αλήθεια ο ΠΦΣ γιατί δεν προβάλλει διαφημιστικά σποτς προεκλογικά, με τα οποία θα μπορούσε να πιέσει έτσι σε αποδοτικά μέτρα;

Πέραν του καθημερινού επιστημονικού εξευτελισμού του φαρμακοποιού που κατέληξε τηλεφωνητής, τηλεφωνώντας ώρες για ελλειμματικά φάρμακα, αφού είχε γίνει γραμματέας κλείνοντας ραντεβού για εμβολιασμούς και προσωπικούς γιατρούς, δυσκολεύεται πλέον η διεκπεραίωση της θεραπείας των ασθενών και αυτό είναι το σημαντικότερο. Στα αίτια των ελλείψεων συγκαταλέγονται οι παράλληλες εξαγωγές, η δημόσια υποχρηματοδότηση του φαρμάκου και η ανεπάρκεια των πρώτων υλών. Πιο επεξηγηματικά, καταγράφονται οι αδυναμίες της κυβέρνησης να περιορίσει τις παράλληλες εξαγωγές και να δημιουργήσει στοκ ασφάλειας είτε γιατί εξυπηρετεί εξαγωγικά συμφέροντα είτε/και γιατί δεν θέλει να έρθει σε σύγκρουση με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς.

Η δημόσια υποχρηματοδότηση είναι αποτέλεσμα της βάρβαρης λιτότητας που επιβλήθηκε από την Ευρωζώνη. Μην το ξεχνάμε αυτό: δεν περιορίστηκε απλά η σπατάλη αλλά περιορίστηκαν οι δυνατότητες σχηματισμού προτεραιοτήτων για μια πολιτική υγείας στο φάρμακο. Και στην περίπτωση αυτή λοιπόν δεν εφαρμόζεται μια πολιτική, γιατί θα έπρεπε να διαφωνεί με την πολιτική που εφαρμόσθηκε από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Ποιοι άραγε δηλώνουν ότι τα μνημόνια τελείωσαν; Όσο για την έλλειψη των πρώτων υλών... ας αναρωτηθούμε γιατί έφυγε η παραγωγή τους από την Ευρώπη και μεταφέρθηκε στην Ινδία και στην Κίνα. Το αίτημα για μια εθνική φαρμακοβιομηχανία που θα επιδιώκει να καλύπτει κενά αυτής της αλόγιστης πολιτικής πρέπει να επανέλθει στους κόλπους των φαρμακοποιών».