Ακούραστος φαρμακοποιός: Πώς χτίζεται η ψυχική ανθεκτικότητα πίσω από τον πάγκο

Είναι σημαντικό σε όλες τις δουλειές, ο επαγγελματίας να είναι νοητικά και σωματικά «παρών». Το φαρμακείο όμως σου ζητά κάτι παραπάνω: να είσαι παρών/ούσα για τον άλλο άνθρωπο συνεχώς, με ακρίβεια, με υπομονή. Αυτό έχει ένα κόστος που δεν μετριέται σε ώρες ή σε χρήμα. Μετριέται με πτώση της ψυχικής σου υγείας και ανθεκτικότητας.

Σε όλα αυτά τα χρόνια που δουλεύω με ανθρώπους του κλάδου των φαρμακείων, έχω παρατηρήσει ένα μοτίβο: οι φαρμακοποιοί που «αντέχουν» μακροπρόθεσμα, δεν είναι απαραίτητα αυτοί με τη μεγαλύτερη όρεξη, σθένος ή φυσική αντοχή. Είναι εκείνοι που έχουν αναπτύξει μια πολύ συγκεκριμένη ικανότητα, την ικανότητα της επαναφοράς. Έχουν βρει τρόπο να μπορούν να το κάνουν γρήγορα και αποτελεσματικά, χωρίς να μεταφέρουν το βάρος μιας δύσκολης επικοινωνίας ή μίας κακής ημέρας στην επόμενη. Αυτό ακριβώς είναι η ψυχική ανθεκτικότητα. Δεν είναι αναισθησία. Δεν είναι αδιαφορία. Είναι η εκπαιδευμένη ικανότητα –που πρέπει να αποκτήσεις– να επιστρέφεις στον καλό εαυτό σου μετά από κάθε δύσκολη στιγμή.

Πού και πώς λοιπόν χτίζεται αυτή η ικανότητα;

Για αρχή, χτίζεται στη σχέση σου με τον χρόνο ηρεμίας σου κατά τη διάρκεια της βάρδιας που κάνεις στο φαρμακείο. Δεν μιλάω για τα διαλείμματα που έχουν οριστεί σε ένα χαρτί και που ποτέ δεν γίνονται όπως πρέπει. Μιλάω για συνειδητές μικρές παύσεις που επιλέγεις εσύ να κάνεις, έστω και 2 λεπτά, ανάμεσα σε δύο δύσκολους πελάτες. Η μετάβαση από τη μία αλληλεπίδραση στην άλλη, χωρίς καμία «επαναφορά», είναι αυτή που σε αδειάζει σταδιακά, χωρίς να το καταλαβαίνεις.

Επίσης χτίζεται ανάλογα με το πώς ορίζεις την επιτυχία σου καθημερινά. Ο φαρμακοποιός έχει εκπαιδευτεί να σκέφτεται με όρους «σωστό και λάθος», κάτι απαραίτητο για την κλινική πράξη. Όμως όταν αυτή η λογική επεκτείνεται σε κάθε πτυχή της ημέρας σου, γίνεται εξαντλητική. Πρέπει να μάθεις να δουλεύεις με τον εαυτό σου πάνω σε αυτό.

Η ψυχική ανθεκτικότητα χτίζεται και μέσα από μια απλή αλλαγή της εστίασής σου στο πώς πήγε η ημέρα σου: Τι πήγε καλά; Ποια στιγμή ένιωσες ότι έκανες πραγματικά τη διαφορά; Αυτή η μικρή πρακτική της εστίασης σε ό,τι πάει καλά μέσα στην ημέρα σου δεν είναι ένα κόλπο αυτοβοήθειας. Είναι νευροεπιστήμη· ο εγκέφαλός μας εκπαιδεύεται να επιβραβεύει αυτό που του δείχνουμε να προσέξει πιο πολύ, πιο συχνά.

Επόμενο βήμα για να χτίσεις την ψυχική σου ανθεκτικότητα είναι να σπάσεις τη μοναξιά του ρόλου. Ο πάγκος μπορεί να είναι ένα πολύ μοναχικό μέρος, ακόμα και όταν είναι γεμάτος από κόσμο. Οι φαρμακοποιοί που αντέχουν μακροπρόθεσμα, σχεδόν πάντα έχουν κάποιον –συνάδελφο, μέντορα, συνεργάτη– με τον οποίο μπορούν να μιλήσουν ανοιχτά για αυτά που ζουν. Όχι για να παραπονεθούν, αλλά για να τα επεξεργαστούν και να βοηθηθούν.

Η ψυχική ανθεκτικότητα λοιπόν δεν είναι χαρακτηριστικό που κάποιοι το έχουν και κάποιοι δεν το έχουν. Είναι μία δεξιότητα. Χτίζεται με επιλογές, με συνήθειες, με την απόφαση να επενδύσεις στον εαυτό σου με την ίδια σοβαρότητα που επενδύεις στην εξυπηρέτηση του πελάτη σου. Ο ακούραστος φαρμακοποιός δεν είναι αυτός που δεν κουράζεται ποτέ. Είναι αυτός που έχει μάθει να φροντίζει και τον εαυτό του με τον ίδιο επαγγελματισμό που φροντίζει τους άλλους.

info

www.nikostrantos.gr