Τι σκευάσματα δίνονται στην αλλεργική ρινίτιδα;

Οι γιατροί εφιστούν την προσοχή όλων και ιδιαίτερα εκείνων που έχουν υπέρμετρη ευαισθησία στη γύρη, τη χλόη, τη σκόνη, τις τρίχες και τα φτερά οικιακών πτηνών. Η αλλεργική ρινίτιδα είναι φλεγμονή του βλεννογόνου της μύτης, λόγω υπέρμετρης ευαισθησίας σε αλλεργιογόνους παράγοντες και συχνά εμφανίζεται μαζί με την αλλεργική επιπεφυκίτιδα και το άσθμα.

«Εκτιμάται ότι παγκοσμίως το 15-30% του πληθυσμού υποφέρει από αλλεργική ρινίτιδα και το μέσο κόστος, ανά περιστατικό για την αντιμετώπιση και τη θεραπεία της, φτάνει τα 593 δολάρια», αναφέρει ο χειρουργός ωτορινολαρυγγολόγος, Μηνάς Ν. Αρτόπουλος και προσθέτει πως «το κόστος αυτό συμπεριλαμβάνει και τις ενδεχόμενες επιπλοκές που προκύπτουν από τη νόσο συνολικά». Υπάρχει σαφής κληρονομικότητα και είναι γεγονός ότι ο κίνδυνος αυξάνεται σημαντικά για το παιδί όταν και οι δύο γονείς του έχουν αλλεργική ρινίτιδα.

Η εμφάνιση της επιβαρύνει ιδιαίτερα:

•  Τα παιδιά που υποφέρουν από συχνές ωτίτιδες, ρινοκολπίτιδες-ιγμορίτιδες και κρεατάκια.
•  Τους ενήλικες που πάσχουν από σκολίωση του ρινικού διαφράγματος, υπερτροφία των ρινικών κογχών, ρινικούς πολύποδες, ρινοκολπίτιδες.

Τα συμπτώματα της αλλεργικής ρινίτιδας

Φτέρνισμα: έντονο και συχνό το πρωί ή όταν το άτομο εκτίθεται σε χώρους όπου υπάρχει υψηλή συγκέντρωση στο υπεύθυνο αερο-αλλεργιογόνο (κήποι ή πάρκα, αποθήκες, γυμναστήρια) .

Φαγούρα-κνησμός: στο φάρυγγα, στα αυτιά, στη μύτη.

Μπούκωμα μύτης- ρινική συμφόρηση: επηρεάζει συχνά την όσφρηση, αλλοιώνοντας και τη γεύση καθώς αυτές οι δύο αισθήσεις είναι στενά συνδεδεμένες,

Επηρεασμός ακοής: αυτό συμβαίνει διότι ένα τμήμα του αυτιού επικοινωνεί με τη μύτη.

Ρινική καταρροή: με έκκριση διάφανης βλέννας σε αρκετή ποσότητα.

Συχνά η αλλεργική ρινίτιδα μπορεί να συνδεθεί με:

• αλλεργική επιπεφυκίτιδα,
• οπισθορινική καταρροή,
• βήχα,
• ροχαλητό,
• κόπωση, κεφαλαλγία ή πονοκέφαλο,
• συχνές ωτίτιδες,
• ιγμορίτιδα,
• ρινικούς πολύποδες.
  

Τι θεραπευτικά σκευάσματα χορηγούνται

Η διάγνωση της αλλεργικής ρινίτιδας γίνεται με βάση το ιστορικό του ασθενούς και την κλινική του εξέταση. Οι δερματικές δοκιμασίες νυγμού (skin prick tests) που δίνουν αποτέλεσμα σε 15-20 λεπτά και οι αιματολογικές εξετάσεις για τη μέτρηση ολικής ανοσοσφαιρίνης και ειδικών ανοσοσφαιρινών μπορούν να εντοπίσουν το υπεύθυνο αλλεργιογόνο ώστε να δοθούν οι κατάλληλες οδηγίες αποφυγής αλλά και να οριστεί η διάρκεια της θεραπείας.

Συνήθως χορηγούνται:

•  Αντισταμινικά.
•  Αποσυμφορητικά.
•  Ενδορινικά στεροειδή.
•  Αντι-λευκοτριενικά.
•  Ανοσοθεραπείες.