Πόσο ασφαλή είναι τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη στις ιώσεις;

Δεν είναι ασφαλής επιλογή οι ασθενείς οι οποίοι πάσχουν από ιώσεις ή γρίπη να λαμβάνουν μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ), σύμφωνα με μια νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Infectious Diseases.

Όπως προέκυψε, αυτή η κατηγορία αναλγητικών φαρμάκων αυξάνει τον κίνδυνο εμφράγματος, τονίζουν οι ερευνητές του Εθνικού Προγράμματος Ασφάλισης Υγείας της Ταϊβάν και συμβουλεύουν ασθενείς και γιατρούς να είναι προσεκτικοί στη χρήση ή συνταγογράφηση των μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων (ΜΣΑΦ), για την ανακούφιση των συμπτωμάτων των οξέων αναπνευστικών λοιμώξεων.

Οι επιστήμονες ανέλυσαν στοιχεία για την περίοδο 2005-2011, που αφορούσαν και σχεδόν 10.000 άτομα που είχαν νοσηλευθεί για έμφραγμα. Ο στόχος ήταν να δουν αν δύο καρδιακοί παράγοντες κινδύνου (οξεία αναπνευστική λοίμωξη, όπως κρυολόγημα ή γρίπηκαι η χρήση ΜΣΑΦ) είχαν συνδυαστική επίδραση στον κίνδυνο εμφράγματος.

Συνέκριναν τον ατομικό κίνδυνο εμφράγματος κάθε ασθενή σε βάθος χρόνου, κατά τη διάρκεια των επεισοδίων αναπνευστικών λοιμώξεων και χρήσης ΜΣΑΦ. Διαπίστωσαν έτσι μια ισχυρή σχέση μεταξύ εμφράγματος και των δύο συγκεκριμένων παραγόντων κινδύνου. Η χρήση των φαρμάκων αυτώνκατά τη διάρκεια οξείας αναπνευστικής λοίμωξης σχετίστηκε με υπερτριπλάσιο κίνδυνο εμφράγματος, πάνω από επταπλάσιο κίνδυνο αν τα ΜΣΑΦ λαμβάνονταν ενδοφλεβίως στο νοσοκομείο, εν συγκρίσει με όταν οι ασθενείς δεν είχαν κανέναν εκ των παραγόντων κινδύνου.

Ο κίνδυνος εμφράγματος όταν οι ασθενείς είχαν οξεία αναπνευστική λοίμωξη αλλά δεν έπαιρναν ΜΣΑΦ ήταν υπερδιπλάσιος, ενώ ήταν 1,5 φορές μεγαλύτερος όταν τα άτομα έπαιρναν ΜΣΑΦ αλλά δεν έπασχαν από κρυολόγημα ή γρίπη.

«Οι γιατροί θα πρέπει να γνωρίζουν ότι η χρήση των ΜΣΑΦ κατά τη διάρκεια μιας οξείας αναπνευστικής λοίμωξης μπορεί να αυξήσει περαιτέρω τον κίνδυνο εκδήλωσης εμφράγματος. Οι ασθενείς με συμπτώματα γρίπης ή κοινού κρυολογήματος, επίσης, θα πρέπει να συμβουλεύονται τον θεράποντα ιατρό τους πριν τη λήψη ΜΣΑΦ», επισημαίνει ο συγγραφέας της μελέτης Τσενγκ-Τσουνγκ Φανγκ.