Νέο είδος αντιβιοτικού με «ξεχωριστό» τρόπο δράσης

Σύμφωνα με τη μελέτη, η LED209 καταφέρνει να «αδρανοποιεί» τα παθογόνα βακτήρια με το να καταλαμβάνει ειδικούς υποδοχείς των βακτηρίων, στους οποίους κανονικά προσδένεται το μοριακό σήμα με το οποίο ξεκινά η παραγωγή των τοξινών.

Εμποδίζοντας λοιπόν την «αναγνώριση» των μοριακών αυτών σημάτων, τα βακτήρια δεν μπαίνουν στη διαδικασία παραγωγής τοξινών, παραμένουν αδρανή και αποβάλλονται ακολούθως διαμέσου του πεπτικού συστήματος, χωρίς να προκαλούν την παραμικρή τοξική συνέπεια στους ανθρώπους.

Μία καινούργια προσέγγιση στην αντιμετώπιση βακτηριακών λοιμώξεων του πεπτικού (π.χ., από σαλμονέλα ή E.coli) επιχείρησαν Αμερικανοί επιστήμονες, με την ανάπτυξη μίας νέας κατηγορίας αντιβιοτικού φαρμάκου. Το πειραματικό αυτό φάρμακο με την κωδική ονομασία LED209, σε αντίθεση με τα υπάρχοντα αντιβιοτικά, δεν επιδιώκει την καταστροφή των μικροβίων αλλά στοχεύει στην απενεργοποίηση του μηχανισμού απελευθέρωσης τοξινών από αυτά, των ουσιών δηλαδή που ευθύνονται για την πρόκληση των ασθενειών.

Σύμφωνα με τη μελέτη των ερευνητών του Πανεπιστημίου του Τέξας, η οποία δημοσιεύεται στο περιοδικό Science, η LED209 καταφέρνει να «αδρανοποιεί» τα παθογόνα βακτήρια με το να καταλαμβάνει ειδικούς υποδοχείς (πρωτεΐνες) των βακτηρίων, στους οποίους κανονικά προσδένεται το μοριακό σήμα (ορμόνη ή πεπτίδια από άλλα μικρόβια του πεπτικού) εξαιτίας του οποίου ακολούθως ξεκινά η παραγωγή των τοξινών. Εμποδίζοντας λοιπόν την «αναγνώριση» των μοριακών αυτών σημάτων, τα βακτήρια δεν μπαίνουν στη διαδικασία παραγωγής τοξινών, παραμένουν αδρανή και αποβάλλονται ακολούθως διαμέσου του πεπτικού συστήματος, χωρίς να προκαλούν την παραμικρή τοξική συνέπεια στους φορείς τους (ανθρώπους).

Επιπλέον με το συγκεκριμένο μηχανισμό δράσης το νέο αντιβιοτικό προλαμβάνει τη δημιουργία ενός σημαντικού προβλήματος που σχετίζεται με τα «παραδοσιακά» αντιβιοτικά, το οποίο αφορά την ανάπτυξη βακτηριακής ανθεκτικότητας στα φάρμακα. Με το να μην καταστρέφει τα βακτήρια, το φάρμακο εκμηδενίζει την «πίεση» προς αυτά, η οποία προκαλεί τη μετάλλαξη κάποιων εξ’ αυτών σε ανθεκτικά στελέχη.

Έτσι αφενός αντιμετωπίζεται η τοξική δράση των παθογόνων βακτηρίων στον οργανισμό, αφετέρου δεν επιβαρύνεται η υγεία εξαιτίας της χρήσης πολλαπλών αντιβιοτικών για την αντιμετώπιση της μικροβιακής ανθεκτικότητας. Επιπλέον δεν υπάρχει η ανάγκη για ανακάλυψη πιο ισχυρών και εξελιγμένων αντιβιοτικών για την αντικατάσταση των αχρηστευμένων (από τη βακτηριακή ανθεκτικότητα) παλαιότερων φαρμάκων.