Γολγοθάς η μετακίνηση των ατόμων με ρευματικά νοσήματα

Οι ασθενείς, που νοσούν από ρευματικές παθήσεις, δυσκολεύονται να χρησιμοποιήσουν τα μέσα μαζικής μεταφοράς, ιδίως λεωφορεία και τρόλεϊ, καθώς δεν υπάρχουν σε πολλές στάσεις προεξοχές για τους ασθενείς, ώστε να ανεβαίνουν με ευκολία στο εκάστοτε όχημα. Επίσης, δεν χρησιμοποιείται η επιγονάτηση, με αποτέλεσμα να μην είναι εύκολη η είσοδός τους στο όχημα και τέλος δεν βρίσκουν συχνά κάθισμα, κάτι που είναι εξίσου απαραίτητο.

Σημαντική είναι η μαρτυρία της Δήμητρας Καβουροπούλου- Σκαλιαράκη, η οποία είναι ρευματοπαθής και αναφέρει: «Στις 8 Οκτωβρίου, στην προσπάθειά μου να χρησιμοποιήσω το τρόλεϊ, για να μεταφερθώ στο κέντρο της Αθήνας, είχα την ατυχία να βρεθώ με ρήξη μηνίσκου και να ταλαιπωρούμαι έως και σήμερα για την αποκατάσταση του δεξιού ποδιού μου. Αιτία ήταν η έλλειψη μπάρας, που θα χρησίμευε έτσι ώστε η πρόσβαση μου να ήταν ευκολότερη. Το 2018, οι άνθρωποι με κινητικά προβλήματα είναι αποκλεισμένοι από τα μέσα μεταφοράς, γιατί δεν υπάρχει πρόβλεψη για όλους αυτούς που αντιμετωπίζουν μεν κινητικά προβλήματα, αλλά δεν είναι απαραίτητα για αυτούς τα αναπηρικά αμαξίδια. Κάθε ημέρα είναι ένας αγώνας, για την κατάκτηση των ανύπαρκτων δικαιωμάτων μας».

Η πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Αντιρευματικού Αγώνα, Αθανασία Παππά, αναφέρει στην επιστολή της προς τους αρμόδιους υπουργούς: «Στόχος αυτής της συνεργασίας είναι η ενημέρωση των οδηγών των επιβατικών οχημάτων σχετικά με τους νοσούντες από ρευματικά νοσήματα και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν, αλλά συνάμα και η εξεύρεση λύσεων για την ομαλοποίηση της μετακίνησής τους, ώστε να μην αποκλείονται από τις καθημερινές τους συνήθειες και να μην αναγκάζονται να προσφεύγουν σε άλλους δαπανηρούς τρόπους μετακίνησης».