Φυσική ανθεκτικότητα έναντι των ιών

Οι ιντερφερόνες είναι ουσίες που παράγει φυσιολογικά το σώμα των οργανισμών και αποτελούν την πρώτη γραμμή άμυνάς τους έναντι των ιικών μολύνσεων, εμποδίζοντας τον πολλαπλασιασμό των ιών.

Στο πλαίσιο της έρευνας οι επιστήμονες προχώρησαν σε απενεργοποίηση των γονιδίων 4E-BP1 και 4E-BP2 σε ποντίκια (με μεθόδους μοριακής γενετικής) και παρατηρήθηκε αύξηση των επιπέδων ιντερφερόνης στον οργανισμό τους και ιδιαίτερα αυξημένη ανοσολογική απόκριση έναντι πολλών ιών, όπως των ιών της φυσαλιδώδους στοματίτιδας, της εγκεφαλομυοκαρδίτιδας και της γρίπης.

Ελπίδες για τη δημιουργία νέας γενιάς φαρμάκων, τα οποία θα ενισχύουν τη φυσική άμυνα του οργανισμού έναντι κάθε είδους ιών (από τον ιό της γρίπης μέχρι τον ιό του AIDS), δημιουργούν έρευνες Καναδών επιστημόνων που δημοσιεύονται στο περιοδικό Nature.

Η συγκεκριμένη θεραπεία, η οποία αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε πειραματικό στάδιο και προς το παρόν έχει δοκιμαστεί (επιτυχώς) μόνο σε ποντίκια, στοχεύει στην αύξηση της παραγωγής ιντερφερόνης από τον ίδιο τον οργανισμό, μέσω της απενεργοποίησης των γονιδίων που μειώνουν τις ποσότητές της.

Οι ιντερφερόνες είναι ουσίες που παράγει φυσιολογικά το σώμα των οργανισμών και αποτελούν την πρώτη γραμμή άμυνάς τους έναντι των ιικών μολύνσεων, εμποδίζοντας τον πολλαπλασιασμό των ιών.

Ανακαλύφθηκε όμως ότι υπάρχουν δύο γονίδια (τα 4E-BP1 και 4E-BP2), τα οποία δρουν μειώνοντας τις ποσότητες της ιντερφερόνης. Επομένως η «απενεργοποίηση» των γονιδίων αυτών θα μπορούσε να οδηγήσει σε μπλοκάρισμα της δράσης τους και συνεπώς σε θεαματική αύξηση των επιπέδων της ουσίας, θωρακίζοντας έτσι πιο αποτελεσματικά τον οργανισμό έναντι των ιών.

Στο πλαίσιο της έρευνας οι επιστήμονες προχώρησαν σε απενεργοποίηση των γονιδίων 4E-BP1 και 4E-BP2 σε ποντίκια (με μεθόδους μοριακής γενετικής) και παρατηρήθηκε αύξηση των επιπέδων ιντερφερόνης στον οργανισμό τους και ιδιαίτερα αυξημένη ανοσολογική απόκριση έναντι πολλών ιών, όπως των ιών της φυσαλιδώδους στοματίτιδας, της εγκεφαλομυοκαρδίτιδας και της γρίπης.

Παράλληλα δεν παρατηρήθηκαν ιδιαίτερες παρενέργειες και αποκλίσεις από τη φυσιολογική κατάσταση των οργανισμών.

Σύμφωνα με τους ερευνητές τα στοιχεία της μελέτης τους υποδεικνύουν έναν πιθανό τρόπο για να αντιμετωπιστούν μελλοντικά οι ιογενείς νόσοι στον άνθρωπο και παρ’ όλο που αυτή τη στιγμή οι έρευνες βρίσκονται σε πολύ πρώιμο στάδιο και έχουν πραγματοποιηθεί μόνο σε πειραματόζωα, δίνουν ελπίδες για την ανάπτυξη φαρμάκων που θα μπορούσαν να απενεργοποιούν γονίδια στον ανθρώπινο οργανισμό αντίστοιχα με τα 4E-BP1 και 4E-BP2 και να επάγουν έτσι αυξημένα ποσά ιντερφερόνης και αυξημένη ανθεκτικότητα έναντι των ιών.