«Αν δεν υπάρχει δρόμος, εμείς θ' ανοίξουμε το δρόμο» Αννίβας

«Δεν αποτελεί παρά κοινή λογική το γεγονός ότι για να ορίσει κάποιος τον τρόπο που θα κινηθεί πρέπει πρώτα να ορίσει το στόχο που θέλει να επιτύχει. Αυτό στον κλάδο μας απουσιάζει εντελώς τα τελευταία αυτά χρόνια της οικονομικής κρίσης. Το ελληνικό φαρμακείο, μετά από μια μακρά περίοδο εύρυθμης λειτουργίας και προοδευτικής ανάπτυξης, άρχισε να δέχεται απανωτά χτυπήματα. Η δική μας αντίδραση ποια ήταν σε όλα αυτά;

Μια σημαντική μερίδα ακολούθησε πιστά την τακτική της πειθήνιας υπακοής και της ελπίδας ότι όλα κάποια στιγμή θα φτιάξουν και θα γίνουν όπως παλιά. Μια επίσης σημαντική ομάδα ακολούθησε το δρόμο της σκληρής και μη γόνιμης κριτικής και αντιπαράθεσης με παρόμοια αρνητικά αποτελέσματα. Κανείς όμως, εκτός από μεμονωμένες φωνές (σπουδαίες αλλά δυστυχώς μεμονωμένες) δεν ασχολήθηκε με το ουσιώδες.

• Τι είδους ακριβώς φαρμακείο θέλουμε να εμφανίσουμε την περίοδο της κρίσης καθώς και την επαύριο αυτής;
• Πώς μπορούμε να ενδυναμώσουμε και να συντονίσουμε τα 12000 σημεία πώλησής μας, τα οποία απλώνονται από το κέντρο της μεγαλούπολης μέχρι το πιο απομακρυσμένο χωριό;
• Πώς μπορούμε να προσφέρουμε νέες υπηρεσίες και να κατοχυρώσουμε την επιστημονική μας αμοιβή για αυτές;
• Πώς μπορούμε να μειώσουμε λειτουργικά κόστη και να βελτιώσουμε τους δείκτες κερδοφορίας της επιχείρησής μας μέσα από τη συλλογικότητα;
• Πώς μπορούμε να επεκταθούμε σε νέες ομάδες προιόντων και να βελτιώσουμε το γνωστικό μας εύρος;

Όλα αυτά είναι ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν και να αποτελέσουν βάση για έντιμο και ειλικρινή διάλογο, τόσο στα συνδικαλιστικά μας όργανα, όσο και στην πλατιά βάση των φαρμακοποιών. Ένας διάλογος, τα αποτελέσματα του οποίου θα κρίνουν εν πολλοίς την επιβίωση ή όχι του ελληνικού φαρμακείου. Αυτός είναι ο σημαντικότερος λόγος για το ότι ο διάλογος αυτός έπρεπε να έχει ξεκινήσει μαζικά ΧΘΕΣ...»

Γεώργιος Μπίνας

Μέλος ΦΣ Αιτωλοακαρνανίας