Το Επαγγελματικό Ταμείο δεν αποτελεί προτεραιότητα, οι Συστεγάσεις όμως με βρίσκουν σύμφωνο

Μετά από σχεδόν δύο χρόνια ανακοινώθηκε η πρώτη δια ζώσης Γενική Συνέλευση και η προσμονή ήταν μεγάλη για την επιστροφή σε μια κανονικότητα ακόμα και στο δικό μας μικρόκοσμο. Τα καυτά θέματα, πέραν των προβλεπόμενων προϋπολογισμών και απολογισμών, ήταν σαφώς η πρόταση για σύσταση ενός Επαγγελματικού Ταμείου και η πρόταση του ΠΦΣ για μια νέου τύπου εταιρεία, τη Φαρμακευτική Ειδικού Τύπου Εταιρεία (ΦΕΤΕ) που θα επιτρέψει τις συστεγάσεις μεταξύ φαρμακοποιών με ένα μοναδικό ΑΦΜ.

Όσον αφορά το Επαγγελματικό Ταμείο, η προσωπική μου γνώμη είναι ότι δεν αποτελεί προτεραιότητα, ενώ ίσως είναι και λίγο νωρίς για μια τέτοια κίνηση, έχοντας ακόμα νωπές τις μνήμες από τη δεκαετία των μνημονίων. Κατανοώ την επιθυμία βέβαια, αλλά δεν με βρίσκει απόλυτα πεπεισμένο ότι ο κλάδος έχει τέτοια ευρωστία, ώστε να τον απασχολεί η επένδυση σε ένα επαγγελματικό ταμείο με όποιο ρίσκο αυτό ενέχει.

Το δεύτερο μεγάλο θέμα, αυτό της πρότασης ενός θεσμικού πλαισίου για το διαχρονικά συνδικαλιστικό αίτημά μας που θα επιτρέψει τις συστεγάσεις μεταξύ φαρμακοποιών με βρίσκει σύμφωνο, καθώς θεωρώ ότι δημιουργεί μια επιπλέον επιλογή σε πολλούς συναδέλφους που για διάφορους λόγους θα ήθελαν να συνεργαστούν είτε κάτω από την ίδια στέγη είτε διατηρώντας τα φυσικά τους καταστήματα αυτούσια. Δεν πιστεύω ότι θα αλλάξει την αγορά άμεσα αλλά σίγουρα θα δούμε τέτοια σχήματα να δημιουργούνται με τις όποιες παιδικές ασθένειες να τα συντροφεύουν στην αρχή.

Πιστεύω ακράδαντα ότι δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από τη στασιμότητα όπως και ότι τίποτα δεν χαρίζεται αλλά κατακτιέται με κόπο, οξυδέρκεια και αγώνες.