Πρόβλημα δεν είναι το ιδιοκτησιακό αλλά η απουσία εταιρικής κουλτούρας

Όποιος πιστεύει ότι τα µικρά δίκτυα ανεξάρτητων φαρµακείων (που υπάρχουν) αλλά και τα µεγάλα (που πιθανώς θα δηµιουργηθούν) θα µπορέσουν να αντισταθούν σε οικονοµική κλίµακα και γενικότερη οργάνωση στην πιθανώς επερχόµενη λαίλαπα µάλλον είναι αφελής…

Ας είµαστε όµως ψύχραιµοι και, αφού δεν έχουµε άλλη διέξοδο, ας παλέψουµε µε καθαρό µυαλό µέσα στις συνθήκες που έρχονται. Οι µικρές οµάδες φαρµακείων θα µπορούσαν µε την εξέλιξή τους σε Α.Ε. (υπό την προϋπόθεση φαρµακοποιών και µόνο µετόχων) να έχουν ορισµένα πλεονεκτήµατα σε σχέση µε την ισχύουσα κατάσταση (συνήθως Ο.Ε. και Ε.Ε.). Πρόκειται κυρίως για θέµατα φορολόγησης, για διευκόλυνση σε ζητήµατα εργατικής νοµοθεσίας για το προσωπικό, για επένδυση των αποθεµατικών τους κεφαλαίων κλπ. Κυρίως δηλαδή πρόκειται για θέµατα που έχουν να κάνουν µε τη λειτουργία των δικτύων αυτών επιχειρηµατικά, πέρα από τον επιστηµονικό και συµβουλευτικό τους ρόλο.

Ο ίδιος αυτός συνδυασµός του επιστήµονα-επιχειρηµατία φαρµακοποιού ίσως αποτελέσει το αντίπαλο δέος απέναντι σε αυτούς που θα επιβάλλουν τη νέα πραγµατικότητα. Και µόνο η παρουσία του σε τέτοιας µορφής επιχειρήσεις έχει να προσφέρει πολλά στην επιβίωσή του. Κάτι που προφανώς θα λείπει στην αντίπερα όχθη των «αλυσίδων φαρµακείων».

Μειονεκτήµατα –κατά την άποψή µου– δεν υπάρχουν, παρά µόνο ένα, αλλά τεράστιο και άσχετο µε τη νοµική µορφή των εταιρειών συνένωσης φαρµακείων: η σοβαρή απουσία εταιρικής κουλτούρας των φαρµακοποιών.

Δυστυχώς χάθηκε πολύτιµος χρόνος κουβεντιάζοντας και µη υλοποιώντας. Η εποχή των παχιών αγελάδων µάς υπνώτισε και µας οδήγησε σε επένδυση του χρήµατος (που σχετικά εύκολα αποκτήσαµε) σε οτιδήποτε άλλο εκτός από αυτό που ονοµάζουµε φαρµακείο-επιχείρηση. Αυτή είναι µία από τις κυριότερες αιτίες που βρισκόµαστε σε αυτή τη δυσχερή θέση σήµερα.

Χρόνος υπάρχει; Οι ιστορικοί του µέλλοντος θα αποφανθούν…

Ο Βαγγέλης Οικονόµου είναι φαρµακοποιός, µέλος των «Συστεγασµένων Φαρµακείων Καρπενησίου & ΣΙΑ Ο.Ε.»