Ποινές και πρόστιμα για τους φαρμακοποιούς λόγω... γενοσήμων

Το άρθρο 93 του πολυνομοσχεδίου που κατατέθηκε στη Βουλή, στο οποίο αναφέρονται οι τρόποι ελέγχου της συνταγογράφησης από τον ΕΟΠΥΥ, έχει ξεσηκώσει τον κλάδο των φαρμακοποιών, με τον πρόεδρο Κωνσταντίνο Λουράντο να το χαρακτηρίζει «απίστευτο» από το βήμα της Βουλής.

Το άρθρο 93

Αναλυτικά, στο συγκεκριμένο άρθρο αναφέρεται ότι για τα φαρμακεία υπολογίζονται τα εξής:

• Πόσες συνταγές εκτελεί από συγκεκριμένο γιατρό και το ποσοστό τους στο σύνολο των συνταγών που εκτελεί.
• Πόσα φάρμακα συγκεκριμένης εταιρίας εκτελεί και το ποσοστό τους στο σύνολο των φαρμάκων που εκτελεί.
• Το ποσοστό γενοσήμων που εκτελεί στο σύνολο των συνταγών του.

Όταν βγουν τα νούμερα αυτά γίνεται αξιολόγηση: όποιο φαρμακείο έχει ψηλότερο ποσοστό κατά 1% από το μέσο όρο όλων των φαρμακείων στο να εκτελεί συνταγές από συγκεκριμένο γιατρό ή σε φάρμακα συγκεκριμένης εταιρείας, θα ελέγχεται. Το ίδιο θα ισχύει φυσικά και για τον τρίτο δείκτη, το σύνολο των γενοσήμων.

Από όσα φαρμακεία ελεγχθούν, όσα βρεθούν να υπερβαίνουν το 10% σε κάποιο από τα παραπάνω κριτήρια παραπέμπεται για εξηγήσεις εντός 10 ημερών.

Στην περίπτωση που στοιχειοθετηθεί παράβαση αντιμετωπίζει την πιθανότητα να πληρώσει πρόστιμο από 2.000 έως 5.000 ευρώ και διακοπή της σύμβασης 6-12 μήνες σε περίπτωση μεγάλης υπέρβασης.

Αντιδράσεις

Όπως χαρακτηριστικά σχολίασε και ο κ. Λουράντος στη Βουλή, τι γίνεται όταν ο γιατρός "κλειδώνει" τη συνταγή; Τι γίνεται όταν ο ίδιος ο ασθενής ζητάει πρωτότυπο υπ' ευθύνη του; Πώς υπάρχει ποινή για το φαρμακοποιό, όταν υφίσταται το «κλείδωμα» της συνταγής από το γιατρό και το δικαίωμα του ασθενή να πάρει πρωτότυπο; Γιατί να πληρώσει πρόστιμα ο φαρμακοποιός που δεν μπόρεσε να πιάσει τα απαιτούμενα ποσοστά διείσδυσης γενοσήμων, ενώ σε αυτές -τις πολλές- περιπτώσεις δεν ευθύνεται εκείνος;

Επιπλέον, όπως διατυπώνουν και οι φαρμακοποιοί στο «farmakopoioi.blogspot», υπάρχουν και οι εξής περιπτώσεις που πρέπει να μελετηθούν από τους νομοθέτες και να διασαφηνιστούν:

• Πώς μπορεί να στοιχειοθετηθεί παράβαση σε ένα μονοεδρικό φαρμακείο που έχει συνταγές μόνο από έναν αγροτικό γιατρό;
• Πώς μπορεί να σταθεί νομικά και ηθικά η εξομοίωση του εκτελεστή της συνταγής, με τον παραγγέλλοντα συνταγογράφο ιατρό (που πολλές φορές κλειδώνει την εμπορική ονομασία του φαρμάκου) και να αναφέρονται και οι δυο στο ίδιο άρθρο περί ποινών;

«Ο φαρμακοποιός δεν έχει κανένα άλλο θεσμικό περιθώριο παρέμβασης στην επιλογή σκευάσματος, πλην του συμβουλευτικού...» σημειώνουν τέλος οι φαρμακοποιοί.