«Οι φαρμακοποιοί βοήθησαν να μείνει όρθιος ο ΕΟΠΥΥ σε ένα αχάριστο κράτος»

Οι φαρμακοποιοί χρηματοδότησαν με πάνω από 500 εκατομμύρια ευρώ την φαρμακευτική περίθαλψη με την υπέρβαση της συλλογικής τους σύμβασης κατά 60 ημέρες (45 => 105). Αυτό ακόμα και με το προνομιακό (σε τιμές τραπεζικού κόστους όπως αναφέρθηκε) 9,5% ετήσιο επιτόκιο της ΣυνΤραπΧαν προς τον τοπικό σύλλογο αντιστοιχεί σε μια ετήσια επιβάρυνση περίπου 90+ εκατομμύρια ευρώ (8000 ευρώ ανά φαρμακείο).

Πάμε να δούμε τώρα τα οικονομικά των 50.000 απόρων. Ετήσια κατά κεφαλή δαπάνη μέσου ασθενούς: περίπου 250-300 ευρώ. Μέση συμμετοχή: έχει φτάσει κοντά στο 20%. 'Αρα ετήσια κατά κεφαλή επιβάρυνση στο φαρμακείο 60 ευρώ και συνολική στις 50.000 ασθενείς: 3 εκατομμύρια ευρώ.

Είμαι ανάλγητος που δεν δίνω 300 ευρώ το χρόνο που μου αναλογούν για να ελαφρύνω 5 συνανθρώπους μου; Ίσως.

Δικαιούται αυτό να το ζητήσει από ανθρώπους που για να κρατήσουν ανοικτά τα φαρμακεία τους έχουν δανειστεί από συγγενείς, φίλους ακόμα και από τους κουμπαράδες των παιδιών τους; Δεν νομίζω.

Δικαιούται να με χαρακτηρίσει έτσι αυτός που ήδη πήρε 90 εκατομμύρια γιατί δεν του δίνω για αρχή άλλα 3 και μετά 4 ή 5 ή όσα άλλα χρειαστεί στην πορεία; Δεν νομίζω.

Αυτός που τον ξελασπώνω 3 χρόνια τώρα και για μένα το μόνο που έχει είναι χολή, υποτίμηση, κοροϊδία και απίστευτες γραφειοκρατικές δυσκολίες σε αυτό που κάνω;

Αυτός που με θεωρεί πλεονάζον στη φαντασία του χωρίς να έχει εναλλακτική λύση, παρόλο που καλύπτω όλες τις τρύπες του συστήματος; Αυτός που προτίμησε να εξυπηρετήσει τους λίγους που είχαν φαρμακεία σε εμπορικά σημεία και κατέστρεψε και το ωράριο όλων των άλλων; Τώρα θυμήθηκε πως είμαι και εγώ συνεργάτης και θέλει να μου δώσει κοινωνικό ρόλο; 'Αστο φίλε. Να πας να σ' τον δώσουν οι διευρυμένοι. Έτοιμο το έχεις εκεί το κοινωνικό δίκτυο και κάτι πρέπει να εισπράξεις για την εξυπηρέτηση, έτσι δεν είναι; Ή τώρα κάνουν πως εκεί δεν σε ξέρουν;

Και όταν θυμηθείς και καταλάβεις πώς φαρμακευτική περίθαλψη δεν γίνεται μόνο με τις περικοπές και το διευρυμένο ωράριο και αποφασίσεις να σχεδιάσεις μια αποτελεσματική πολιτική που δεν θα είναι μόνο ανταγωνισμός και επιβίωση του ισχυρότερου, έλα να με βρεις. Ξεκίνα με ένα συγγνώμη και ένα ευχαριστώ για όλα τα προηγούμενα και τότε αν το λες ειλικρινά το συζητάμε. Ως τότε λυπάμαι, αλλά δεν μου έδωσες καμία ένδειξη να σε εμπιστευτώ. Και τι λέμε στο θάνατο; Not today!

Πηγή: farmakopoioi.blogspot.gr