Μνημειώδες άλμα προόδου στη θεραπεία του καρκίνου του παγκρέατος

Οι περισσότεροι ασθενείς με καρκίνο του παγκρέατος – μια από τις πιο επιθετικές μορφές της νόσου- έχουν κακή θεραπευτική πρόγνωση και αυτό γιατί 4 στους 5 διαγιγνώσκονται στο τελευταίο στάδιο της νόσου.

Είναι επομένως ευνόητο ότι η είδηση για το νέο συνδυασμό φαρμάκων να γεννά μεγάλη ελπίδα στους ασθενείς αλλά και στις οικογένειές τους.

Συγκεκριμένα, όπως ανακοινώθηκε, ένας νέος συνδυασμός δύο αντικαρκινικών φαρμάκων βελτιώνει σημαντικά τις προοπτικές επιβίωσης των ασθενών. Τα δύο φάρμακα της χημειοθεραπείας, όπως έδειξε η κλινική δοκιμή τους, επιτρέπουν στο 29% των ασθενών να ζουν για τουλάχιστον πέντε χρόνια, έναντι 16% όσων έκαναν τη συνήθη θεραπεία με μόνο ένα φάρμακο.

Ο νέος φαρμακευτικός συνδυασμός με τα φάρμακα γεμσιταβίνη (gemcitabine) και καπεσιταβίνη (capecitabine) χαιρετίσθηκε ως «μνημειώδες άλμα προόδου» στη θεραπεία της συγκεκριμένης μορφής καρκίνου. Επικεφαλής της σχετικής έρευνας ήταν ο Βρετανοκύπριος καθηγητής Τζον Νεοπτόλεμος του Πανεπιστημίου του Λίβερπουλ, σύμφωνα με τις βρετανικές «Γκάρντιαν» και «Ιντιπέντεντ».

Η νέα κλινική δοκιμή ESPAC-4, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύθηκαν στο ιατρικό περιοδικό "The Lancet", αφορούσε 732 ασθενείς σε 92 νοσοκομεία της Βρετανίας, της Γερμανίας, της Γαλλίας και της Σουηδίας. Η μέση διάρκεια ζωής των ασθενών αυξήθηκε στους 28 μήνες με τα δύο φάρμακα, από τους 25,5 μήνες με μόνο το φάρμακο γεμσιταβίνη.

Η θετική έκβασή της κλινικής δοκιμής αναμένεται να οδηγήσει στην εκτεταμένη υιοθέτηση του νέου συνδυασμού φαρμάκων στις χημειοθεραπείες γι' αυτό τον καρκίνο.

«Πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες προόδους που έχουν γίνει ποτέ για την επιμήκυνση της διάρκειας ζωής των ασθενών με καρκίνο του παγκρέατος. Όταν ο συγκεκριμένος συνδυασμός φαρμάκων γίνει η νέα στάνταρντ θεραπεία, θα δώσει σε πολλούς ασθενείς πολύτιμους έξτρα μήνες ζωής, ακόμη και χρόνια», δήλωσε ο δρ Νεοπτόλεμος.

Ο καρκίνος του παγκρέατος έχει το μικρότερο ποσοστό επιβίωσης μεταξύ των 21 συχνότερων μορφών καρκίνου, καθώς μόνο ένας στους 100 ασθενείς ζει για τουλάχιστον δέκα χρόνια μετά την αρχική διάγνωση της ασθένειας. Σε τέσσερις στους πέντε ασθενείς η διάγνωση γίνεται με καθυστέρηση, όταν πια ο καρκίνος βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο. Το ποσοστό επιβίωσης έχει ελάχιστα βελτιωθεί τα τελευταία 40 χρόνια, παρά τις προόδους σε άλλα είδη καρκίνου.