Ισχύει ότι "πρώτα φεύγει η ψυχή και μετά το χούι";

Πόσες φορές δεν έχουμε ανοίξει συζήτηση με τους φίλους και τους οικείους μας για το «εάν τελικά ο άνθρωπος αλλάζει».

Και πόσες φορές έχουμε καταλήξει, εν πολλοίς στο συμπέρασμα, ότι τελικά «δεν αλλάζουμε μυαλά». Είναι αυτό που εύστοχα λέει ο θυμόσοφος λαός, ότι δηλαδή, «πρώτα φεύγει η ψυχή και μετά το χούι».

Πόσο δίκιο έχουν όλα αυτά;

Την απάντηση σε αυτό το φιλοσοφικό ερώτημα επιχείρησαν να δώσουν οι επιστήμονες μετά από έρευνα που διήρκησε 70 ολόκληρα χρόνια!

Σύμφωνα λοιπόν με έρευνα που δημοσιεύει η βρετανική εφημερίδα «Daily Mail», με το πέρασμα του χρόνου και με βάση τα βιώματα που έχει ο καθένας από εμάς, η προσωπικότητα του ανθρώπου μπορεί να αλλάξει άρδην!

'Αλλος άνθρωπος, δηλαδή, είναι κανείς σε ηλικία 14 ετών και άλλος στα 77, όπως προκύπτει από την έρευνα που διενήργησε το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου από το 1947 έως και πρόσφατα.

«Ως έφηβοι, πολλοί από εμάς είμαστε λιγότερο ευσυνείδητοι, πιο παρορμητικοί, κυκλοθυμικοί και οξύθυμοι. Συνήθως όταν μεγαλώνουμε γινόμαστε πιο κοινωνικοί και συνειδητοποιημένοι», όπως αναφέρουν οι Σκοτσέζοι ερευνητές.

Η επιστημονική ομάδα έλαβε υπόψη έξι βασικά γνωρίσματα του ανθρώπινου χαρακτήρα: αυτοπεποίθηση, επιμονή, σταθερότητα στην διάθεση, ευσυνειδησία, πρωτοτυπία και επιθυμία της υπεροχής.

Η έρευνα μελέτησε τα στοιχεία της προσωπικότητας των ερωτηθέντων όταν ήταν 14 ετών αλλά κι όταν μεγάλωσαν κατά 63 χρόνια.

Όταν ολοκληρώθηκε η πολυετής έρευνα, οι επιστήμονες εξεπλάγησαν όταν διαπίστωσαν πως δεν υπήρχε σημαντική σταθερότητα σε κανένα από τα έξι χαρακτηριστικά.

Συγκεκριμένα, οι ερευνητές εντόπισαν μία «αρκετά χαμηλή» σχέση μεταξύ της ευσυνειδησίας και της σταθερότητας στη διάθεση αλλά καμία σχέση μεταξύ των υπολοίπων χαρακτηριστικών.

Ο καθηγητής Γουέντι Τζόνσον, που συμμετείχε στην έρευνα, δήλωσε ότι ήταν δύσκολο να εκτιμηθούν βασικές αλλαγές της προσωπικότητας, αλλά ήταν σε θέση να καταλήξει σε κάποια γενικά συμπεράσματα σχετικά με την ανάπτυξη της προσωπικότητας.

«Γενικά, οι έφηβοι είναι λιγότερο ευσυνείδητοι, πιο παρορμητικοί, πιο πρόθυμοι να αναλάβουν κινδύνους και να αναζητήσουν την περιπέτεια, περισσότερο ευμετάβλητοι και οξύθυμοι ενώ καθώς γίνονται ενήλικες αλλάζουν. Πρώτα η εργασία και στη συνέχεια, η απόκτηση ενός παιδιού τείνουν να κάνουν πιο ώριμους τους ανθρώπους με καλύτερη και πιο σταθερή διάθεση.

Σε μεγαλύτερη ηλικία, οι άνθρωποι τείνουν να αποδέχονται περισσότερο τον εαυτό τους και ότι συνεπάγεται με αυτό», επισημαίνει ο καθηγητής Τζόνσον.