Ηλεκτρονικά χάπια: το μέλλον στη διάγνωση και τη θεραπεία

Μια μικροσυσκευή που καταπίνεται, πηγαίνει στο στομάχι και τροφοδοτείται από τα όξινα γαστρικά υγρά, στέλνει πληροφορίες για τη θερμοκρασία του σώματος και για άλλες βιολογικές παραμέτρους σε υπολογιστή! Μελλοντικά, θα μπορούσε να αξιοποιηθεί για τη σταδιακή απελευθέρωση φαρμάκων μέσα στο σώμα.

Το επίτευγμα ανήκει σε ερευνητές του Πανεπιστημίου ΜΙΤ και του Νοσοκομείου Brigham and Women's της Βοστώνης, με επικεφαλής τον γαστρεντερολόγο και βιοϊατρικό μηχανικό Τζιοβάνι Τραβέρσο.

Η συσκευή είναι ουσιαστικά μια ηλεκτρονική κάψουλα, σε κυλινδρικό σχήμα και με διαστάσεις: 40 χιλιοστά μήκος και 12 χιλιοστά διάμετρο. Μπορεί να παραμείνει επί μία εβδομάδα στο στομάχι και στο λεπτό έντερο, συλλέγοντας πληροφορίες που αποστέλλονται ασύρματα σε ένα απομακρυσμένο δέκτη, όπως ένα κινητό τηλέφωνο ή έναν υπολογιστή.

Ο Τ. Τραβέρσο δήλωσε σχετικά: «Η έρευνά μας βοηθά να ανοίξει ο δρόμος για μια νέα γενιά ηλεκτρονικών "χαπιών", που θα μπορούν να δρουν επί εβδομάδες ή ακόμη και μήνες μέσα στο γαστρεντερικό σύστημα, πράγμα το οποίο θα αλλάξει τον τρόπο που σκεπτόμαστε για τη διάγνωση των ασθενειών, την παρακολούθησή τους και τη θεραπεία».

Μέχρι σήμερα, οι μικροσυσκευές που μπορούσαν να παραμείνουν στο στομάχι και στο έντερο, χρειάζονταν ενέργεια από μπαταρία. Τυπική είναι η περίπτωση της μικροσκοπικής κάψουλας-κάμερας που μένει στο λεπτό έντερο για περίπου μία μέρα χάρη σε μια ενσωματωμένη μικρο-μπαταρία. Η νέα συσκευή χρησιμοποιεί το οξύ του στομαχιού για να «ενθαρρύνει» ως ηλεκτρολύτης τη ροή ηλεκτρονίων ανάμεσα σε δύο ηλεκτρόδια.

Τα μέχρι τώρα πειράματα σε χοίρους δείχνουν ότι με αυτό τον τρόπο είναι εφικτή η ενεργειακή τροφοδοσία για μια εβδομάδα. Στο λεπτό έντερο, που έχει πολύ λιγότερο όξινο περιβάλλον σε σχέση με το στομάχι, η παραγόμενη ενέργεια είναι το ένα εκατοστό περίπου εκείνης που παράγεται στο έντερο.

Οι ερευνητές ήδη προσπαθούν να σμικρύνουν τη συσκευή περαιτέρω στο 1/3 του τωρινού μεγέθους της, να βελτιώσουν τις επιδόσεις της τεχνολογίας και να διευρύνουν τις εφαρμογές της με νέες συσκευές.

Η σχετική δημοσίευση έγινε στο περιοδικό βιοϊατρικής μηχανικής «Nature Biomedical Engineering».