Θεραπευτικές προσεγγίσεις για τη νόσο COVID-19

Εμβόλιο: Πριν από τη μόλυνση με τον SARS-CoV-2, μία ουσία που ομοιάζει με τον ιό εισάγεται στο σώμα για να διεγείρει το ανοσοποιητικό σύστημα και να αναπτύξει τα δικά του αντισώματα κατά του ιού (συχνά μία αδρανοποιημένη μορφή ή τμήματα του πραγματικού ιού), μία διαδικασία γνωστή ως ενεργή ανοσοποίηση. Αυτή η «διέγερση» του ανοσοποιητικού συστήματος μπορεί να το βοηθήσει στην αναγνώριση και την καλύτερη ανταπόκρισή του αργότερα όταν το άτομο μολυνθεί από τον ιό.

Εξουδετερωτικά αντισώματα: Αυτά τα αντισώματα είναι σχεδιασμένα να επιτίθενται κατευθείαν στον ιό, εξουδετερώνοντας την επίδρασή τους στον ανθρώπινο οργανισμό.  Συνδέονται στον ιό και τον εμποδίζουν να αναπαραχθεί και να εξαπλωθεί στο σώμα. Τα αντισώματα επίσης βοηθούν στην απομάκρυνση του ιού από το σώμα. Αυτή είναι μια θεραπεία που είναι πιο αποτελεσματική εάν χορηγηθεί πριν ο ασθενής εμφανίσει σοβαρά συμπτώματα Πλάσμα από ασθενείς που έχουν αναρρώσει: Αυτή η θεραπεία προέρχεται από ασθενείς που νόσησαν από τη νόσο COVID-19 και ανάρρωσαν χωρίς ιατρική παρέμβαση. Το πλάσμα των ασθενών αυτών συλλέγεται σε μια προσπάθεια να βρεθούν αντισώματα που μπορούν να εξουδετερώσουν τον ιό σε νέους ασθενείς, παρόμοια με τα εξουδετερωτικά αντισώματα.

Αντι-ιικοί παράγοντες: Μετά την είσοδο του SARS-CoV-2 και τη μόλυνση των κυττάρων, τα αντι-ιικά φάρμακα μπορεί να αποτρέψουν την αναπαραγωγή και την εξάπλωση του ιού. Η διακοπή ή η επιβράδυνση της ανάπτυξης των ιών μπορεί να επιτρέψει στο ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού να απομακρύνει τον ιό και να μειώσει τη βαρύτητα των συμπτωμάτων.

Αντιφλεγμονώδη φάρμακα: Στη νόσο COVID-19, η αυξημένη σοβαρότητα της νόσου μπορεί να σχετίζεται με μια υπερφλεγμονώδη κατάσταση. Τα αντιφλεγμονώδη φάρμακα μπορεί να μειώσουν την υπερβολική φλεγμονώδη ανταπόκριση και τις επιπλοκές που αυτή μπορεί να προκαλέσει.