Θεοδοσιάδης: Όχι στο διευρυμένο ωράριο

Ο Κυριάκος Θεοδοσιάδης δημοσιοποιεί τις απόψεις του για το ωράριο, όπως τις έχει καταθέσει και στο παρελθόν, σε πρόσφατη συνεδρίαση του Δ.Σ. του Π.Φ.Σ. αλλά και σε γενικές συνελεύσεις του Συλλόγου:

Πρώτα από όλα θεωρεί «απαραίτητο προαπαιτούμενο» την κατάργηση των σχετικών διατάξεων από τους νόμους Λοβέρδου και Γεωργιάδη. Επίσης χαρακτηρίζει «θεμελιώδη αρχή» την κατάργηση του θεσμού των διευρυμένων, καθώς και την κατάργηση του λεγόμενου "πειρατικού" ωραρίου ("ανοίγω και κλείνω όποτε θέλω"), καθώς –όπως διευκρινίζει– η ύπαρξη φαρμακείου διευρυμένου ωραρίου υπονομεύει εξορισμού το θεσμό των διημερεύσεων και διανυκτερεύσεων και επιτρέπει τον κανιβαλισμό μεταξύ συναδέλφων με ό,τι αυτό σημαίνει σε επίπεδο συναδελφικότητας και συνοχής του κλάδου.

Το ωράριο των φαρμακείων, κατά τον κ. Θεοδοσιάδη, πρέπει να μην ξεπερνά τις 48 ώρες/εβδομάδα (και αυτό να ισχύει για όλα τα φαρμακεία της χώρας), χωρίς να συμπεριλαμβάνονται οι εφημερίες και το σύνολο των ωρών αυτών μπορεί να κατανεμηθεί κατά την κρίση του Συλλόγου. Οι αρμοδιότητες περί ωραρίου περιέρχονται αποκλειστικά στο Υπουργείο Υγείας.

Στη συνέχεια δεν παραλείπει να εκφράσει την αντίθεσή του προς το σημερινό προεδρείο του Π.Φ.Σ., αναφέροντας τα εξής:

«Η διατήρηση του θεσμού των φαρμακείων διευρυμένου ωραρίου με παράλληλη μείωση των ωρών λειτουργίας τους (δηλ. η επιστροφή στο "νόμο Λοβέρδου") που φαίνεται να είναι αποδεκτή από το σημερινό προεδρείο του Π.Φ.Σ. στο πλαίσιο μιας λογικής "στροφή στο ρεαλισμό", δεν λύνει το πρόβλημα. Αντίθετα το μονιμοποιεί και μάλιστα με την ανοχή ή αποδοχή από την ηγεσία του κλάδου.

Αν υιοθετηθεί αυτή η "λογική", τότε η διάσπαση του κλάδου παραμένει, τα φαρμακεία δύο ταχυτήτων παραμένουν, οι εφημερίες δεν θα έχουν πλέον κανένα οικονομικό ενδιαφέρον και γενικώς ισχύουν όλα εκείνα τα επιχειρήματα εξαιτίας των οποίων ο κλάδος εξαρχής αντιτάχθηκε στο "νόμο Λοβέρδου".

Είναι έξω από κάθε λογική να συζητάμε για 42 έως 48 ώρες εβδομαδιαίας λειτουργίας των φαρμακείων και παράλληλα να επιτρέπεται σε κάποια άλλα φαρμακεία να λειτουργούν 58 ή 68 ώρες κατά βούληση, επειδή δήλωσαν "διευρυμένοι". […]

Για να υπάρχουν ξεκάθαρες σχέσεις μεταξύ των φαρμακοποιών κάθε Συλλόγου αλλά και για αποκατάσταση του σημερινού χάους, απαιτείται ο καθορισμός ενός συγκεκριμένου ωραρίου ανοίγματος και κλεισίματος των φαρμακείων για κάθε ημέρα λειτουργίας. Πέραν των ωρών αυτών να λειτουργούν μόνο τα διημερεύοντα και διανυκτερεύοντα, σε αριθμό ικανό να καλύψει τις ανάγκες της δημόσιας υγείας κάθε περιοχής.

Το φτιασίδωμα ενός κακού νόμου (Λοβέρδου ή Γεωργιάδη) δεν αλλάζει ούτε τη φύση, ούτε την ουσία του νόμου.

Αντίθετα τον καθιστά πιο εύπεπτο.»