Το φάρμακο στην Ελλάδα

46 | ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ SPECIAL REPORT | Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΦΑΡΜΑΚΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΟΥΗΔΙΑ: Παρόμοιες ανησυχίες με αυτές της EFPIA εξέφρασε ο Σύλλογος Φαρμακευ- τικών Επιχειρήσεων της Σουηδίας για τον περιορισμό της προστασίας από 8 στα 6 χρόνια που θα σταθεί εμπόδιο στην έρευνα και στην καινοτο- μία, θα υπονομεύσει την ευρωπαϊκή ανταγωνιστικότητα και θα επηρεάσει τις πολλές μικρές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στον τομέα. Επιπλέον τόνισε ότι η επιλογή λανσαρίσματος ενός φαρμάκου σε όλα τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. είναι αδύνατόν επί της αρχής για μικρομεσαίες εταιρείες. Θέμα «διαφάνειας» έθεσε κυβερνητική αρχή αναφορικά με τα κουπόνια αποκλειστικότη- τας που αφορούν τα αντιβιοτικά, ενώ η Ομοσπονδία Συλλόγων Ασθενών της χώρας ζητά οι παρεμβάσεις για την καλύτερη πρόσβαση στα φάρμακα να εφαρμοστούν και στα γενόσημα. Υπάρχει βιώσιμη διανομή φαρμάκου στην Ελλάδα; Θεόδωρος Σκυλακάκης, Πρόεδρος Πανελλήνιας Ένωσης Φαρμακαποθηκαρίων Η Έλλάδα είναι μακράν η χώρα με τους λιγότε- ρους κατοίκους ανά φαρμακαποθήκη σε όλη την Έυρωπαϊκή Ένωση. Στην ελληνική αγορά δραστηριοποιούνται 150 ιδιωτικές και συνεταιριστικές επιχειρήσεις στη διανομή φαρμάκου. Παράλληλα, η φαρμακευ- τική δαπάνη είναι ανά κάτοικο από τις χαμηλό- τερες στην Έυρώπη, ενώ και η καταναλωτική ισχύς των Έλλήνων σε καμία περίπτωση δεν είναι υψηλή. Μέχρι το 2010 οι φαρμακαποθήκες είχαν τουλάχιστον πρόσβαση και συμμετοχή στη διανομή ενός πολύ σημαντικού μεριδίου στη φαρμακευτική δαπάνη: στα φάρμακα υψηλού κόστους. Με την έλευση της κρίσης αποφασί- στηκε η δημιουργία ενός κρατικού μονοπωλίου σε αυτά τα προϊόντα με αποτέλεσμα να χαθεί για τον κλάδο περίπου το 40% της ύλης του (το οποίο μάλιστα κάθε χρόνο βαίνει αυξανόμενο). Στο σημερινό περιβάλλον το οποίο περιλαμβά- νει υψηλό ενεργειακό κόστος, αυξημένο κόστος χρήματος και μια εργατική νομοθεσία δύσκαμπτη αλλά και κοστοβόρα, οι περισσότερες από τις 150 επιχειρήσεις δυσκολεύονται να ανταπεξέλθουν στις αυξημένες απαιτήσεις που δημιουργούνται, τόσο από τον έντονο ανταγωνισμό όσο και από τη συνεχή ανάγκη επενδύσεων που προκύπτει από τα νέα δεδομένα της παραγωγής φαρμάκου (π.χ. μέ- χρι την παραγωγή των εμβολίων Covid-19 ουδέπο- τε είχε χρειαστεί να υπάρχουν αποθηκευτικοί χώ- ροι με θερμοκρασίες της τάξης των -80 βαθμών). Ένα παλιό και ιδιαίτερα επιτυχημένο στέλεχος μεγάλης πολυεθνικής φαρμακοβιομηχανίας μου είχε κάποτε πει ότι όσο υπάρχουν ασθενείς πάντα θα υπάρχει ανάγκη κάποιος να παράγει φάρμακα, κάποιος να τα διακινεί και κάποιος να τα διαθέτει στους πολίτες. Υπό αυτήν την έννοια, προφανώς υπάρχει μέλλον στη διανομή φαρμάκου. Το ερώτη- μα είναι υπό ποιες προϋποθέσεις. Πρώτη και βασι- Η περιβαλλοντολογική αξιολόγηση ως κριτήριο για τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας ενός φαρμάκου μπορεί να οδηγήσει σε ηθικά διλήμματα: Τι θα γίνει αν ένα φάρμακο κριθεί τοξικό για το περιβάλλον αλλά εξαιρετικά σημαντικό για μια ομάδα ασθενών;