Το φάρμακο στην Ελλάδα

ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ | 45 και όλα αυτά, χωρίς καμία έκπτωση στα πρότυπα ποιότη- τας, ασφάλειας και αποτελεσματικότητας για την έγκριση των φαρμάκων. ⊲ Αντιμετώπιση περισσότερων προκλήσεων Μια ευρεία δέσμη μέτρων λαμβάνεται για την αντιμετώπιση της μικροβιακής αντοχής, της «σιωπηλής πανδημίας», όπως χαρακτηρίζεται, που μπορεί να προκαλέσει έως και 10 εκατ. θανάτους έως το 2050. Προβλέπονται κίνητρα για την επένδυση σε νέα αντιβιοτικά (κουπόνια αποκλειστικότητας δεδομένων και παράταση προστασίας) αλλά και απαιτήσεις σχετικά με τη συσκευα- σία και τη συνταγογράφηση που θα προωθούν τη συνετή χρήση τους. Τέλος, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σκοπεύει να επιβάλλει με πιο αποτελεσματικό τρόπο περιβαλλοντολογικές απαιτήσεις και να υποχρεώσει τις εταιρείες να καταθέτουν εκθέσεις περιβαλλοντολογικού κινδύνου μαζί με τις αιτήσεις για την άδεια κυκλοφορίας των φαρμάκων τους. Η κριτική στην προτεινόμενη φαρμακευτική νομοθεσία Ποια είναι η χρυσή τομή ανάμεσα στην υποστήριξη της καινοτομίας & των επενδύσεων της φαρμακοβιομηχανίας και της καθολικής πρόσβασης στο αναγκαίο φάρμακο; Αυτό αναζητούν εμπλεκόμενοι φορείς και κυβερνήσεις των κρατών-μελών, εκφράζοντας τις αντι- δράσεις τους απέναντι στις προτάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Μια από τις πιο ολοκληρωμένες «απαντήσεις» –που ενστερνίζεται και ο Σύνδεσμος Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Ελλάδος (ΣΦΕΕ) – ήταν αυτή της EFPIA, η οποία αντιστάθηκε σθεναρά στη μείωση του χρόνου προστασίας των φαρμάκων. Σύμφωνα με έρευνα που διεξήγε, οι επενδύσεις στην Έρευνα & Ανάπτυξη στην Ευρώπη θα μειωθούν κατά 1/3 έως το 2040, ενώ αυτές σε καινοτόμα φάρμακα κατά 55% μέσα στα επόμενα 15 χρόνια. Επίσης θα οδηγήσει σε ογκώδεις απώλειες των ετήσιων εσόδων από Έρευνα & Ανάπτυξη για κάθε κράτος μέλος και συγκεκριμένα της τάξης των 626 εκατ. ευρώ. ετησίως για τη Γερμανία, των 381 εκατ. ευρώ για το Βέλγιο και κατά 326 εκατ. ευρώ για τη Γαλλία. Ακολουθούν ενδεικτικά στοιχεία από την κριτική χωρών και φορέων. προτεραιότητα για το σύνολο των εμπλεκόμενων μερών, δηλαδή για τους παραγωγούς φαρμάκων, για τους συνεταιρισμούς φαρμακοποιών και τις ιδιωτικές φαρμακαποθήκες που εμπλέκονται στη διανομή φαρμάκων, για τους φαρμακοποιούς της κοινότητας και των νοσοκομείων, τους υπόλοιπους επαγγελματίες υγείας, για τις ρυθμιστικές και επο- πτικές αρχές αλλά ακόμη και για τους ίδιους τους ασθενείς. Θα πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα τόσο γιατί έχει εξελιχθεί σε πρόβλημα δημόσιας υγείας όσο και γιατί οι συνήθεις μηχανισμοί αποκατάστασης δεν φαίνεται να λειτουργούν. Η αντιμετώπιση του προβλήματος και η εξεύρεση της νέας ισορροπίας έχει μια αναγκαία συνθήκη: απαιτεί μια επαυξημένη θετική αλληλεπίδραση των μερών του οικοσυστήματος, δηλαδή απαιτεί μια επαυξημένη συνεργασία τους που μπροστά στη δυσκολία και ίσως κρισιμότητα της συνθήκης, θα πρέπει πέρα από τα συνήθη χαρακτηριστικά της αμοιβαιότητας και της ειλικρινούς βάσης, να έχει χαρακτήρα σθεναρό έναντι αλλότριων συμφερό- ντων και υποχωρητικό έναντι του κοινού σκοπού. Σχετικά με τον όρο «επαυξημένη», αυτός αφορά τόσο την ένταση όσο και την έκταση κυρίως της συνεργασίας, αφού θα πρέπει να υπάρξουν αλ- λαγές τόσο σε πολιτικό όσο και σε επιχειρηματι- κό επίπεδο στο σύνολο της αλυσίδας του φαρμά- κου, με επικουρικότητα από τοπικές, εθνικές και υπερεθνικές αρχές και με βασικά ζητούμενα την αυτάρκεια, τη βιωσιμότητα του οικοσυστήματος αλλά και την προσφορά αξίας σε αυτό από τα διάφορα μέρη. Ναι μεν ο όρος «αποτροπή» στον τίτλο του άρθρου πιθανά να είναι υπέρμετρος, δύσκολα όμως μπορεί να αμφισβητηθεί πως η συνεργασία των μερών που συνθέτουν το οικοσύστημα του φαρμάκου είναι αναγκαία συνθήκη για την άμ- βλυνση του προβλήματος των ελλείψεων και γι’ αυτό θα πρέπει να αποτελεί συνεχές ζητούμενο.