Φαρμακευτικός Κόσμος, Τεύχος #163

47 Βέβαια, στο σημείο αυτό προέχει η απεικόνιση της πραγ- ματικότητας σε επίπεδο κοινωνικών αναγκών αλλά και ο προσδιορισμός των δυνατοτήτων που προβάλλονται από την επιστημονική εξειδίκευση των φαρμακοποιών σε επίπεδο υγειονομικής περίθαλψης, παρά η διατύπωση γενικότερων αναφορών που εκφράζονται από την οποιαδήποτε συντε- χνιακή προσέγγιση. Γι’ αυτό λοιπόν οφείλουμε ως φαρμακοποιοί να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι, διευ- κολύνοντας την υλοποίηση αυτού του σχεδίου το οποίο μπορεί και πρέπει να ωφελήσει τον ασθενή. Η απεικόνιση της πραγματικότητας – η κοινωνική προσφορά των φαρμακοποιών Η κοινωνική προσφορά των φαρμακοποιών κατά τη διάρκεια της κρίσης όσον αφορά τη διασφάλιση και ομαλή παροχή της φαρμακευτικής περίθαλψης του ελληνικού λαού είναι αναμφισβήτητη. Παρά τις καθημερινές δυ- σκολίες που προκύπτουν από την ελλιπή τροφοδοσία της φαρμακευτικής αγοράς –και λόγω του ανεξέλεγκτου όγκου εξαγωγών σε φάρμακα– ο Έλληνας φαρμακοποιός, με αίσθημα ευθύνης απέναντι στον ασθενή, καταφέρνει και του παρέχει τη φαρμακευτική του αγωγή, προλαμβάνοντας μια μη διαχειρίσιμη τροπή που θα μπορούσε εύκολα να συμβεί, χωρίς τη δική του παρέμβαση και επιμονή. Ένα επίσης άκρως ευεργετικό για την κοινωνία, πλην όμως καθόλου επαινετικό για την ίδια την Πολιτεία έργο, είναι ότι παρά τις τεκτονικές αλλαγές που έφερε η συμπίεση της δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης καθώς και η αύξηση της ιδιωτικής, δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις κατά τις οποίες ο φαρμακοποιός παραμέρισε την οικονομική αιμορραγία που απειλεί τη βιωσιμότητα του φαρμακείου του και την ίδια του την επιβίωση. Με μοναδικό του μέλημα την απρόσκοπτη παροχή του φαρμάκου στον ασθενή, σε πάρα πολλές περιπτώσεις οικονομικής αδυναμίας των ασθενών να ανταπεξέλθουν στο κόστος της φαρμακευτικής τους αγωγής, ασκώντας ο ίδιος κοινωνική πολιτική, υποκατέστησε το ίδιο το ασφαλιστικό σύστημα που μέχρι και σήμερα ψυχορραγεί. Παρά την καθαρά οικονομική διάσταση του προβλήματος, η λύση δεν έρχεται μόνο μέσα από την ελπίδα διεξόδου από την κρίση –η οποία φαντάζει πλέον ουτοπική– αλλά από την αλλαγή νοοτροπίας με σκοπό τη σωστότερη διαχείριση της φαρμακευτικής αγωγής. Η συμβουλευτική φαρμακευτική, η φαρμακοθεραπευ- τική ανασκόπηση και η εκπαίδευση των πολιτών για την ορθολογική χρήση των φαρμάκων, συνταγο- γραφούμενων και μη, θα πρέπει να αποτελέσουν πρω- ταρχική ανάγκη του μεταρρυθμιστικού πλαισίου, επι- τρέποντας στο φαρμακοποιό να αναπτύξει συγκεκρι- μένες δράσεις και εκστρατείες, απόλυτα εναρμονισμένες με το θεσμικό του ρόλο μέσα από τα φαρμακεία, με πριμοδοτούμενη ανταποδοτικότητα για τη συμβολή του στην εξοικονόμηση πόρων και την περαιτέρω περιστολή της φαρμακευτικής δαπάνης. Ο προσδιορισμός των δυνατοτήτων των φαρμακοποιών στην υγειονομική περίθαλψη Αυτό το σκέλος, που δυστυχώς παραμένει πρόδηλα αδρανοποιημένο μέχρι σήμερα και ταυτίζεται με την εξειδικευμένη επιστημονική γνώση του φαρμακοποιού για το φάρμακο, δημιουργεί την ανάγκη μετουσίωσης του χώρου του φαρμακείου σε πραγματικό σημείο δράσης πρόληψης αλλά και παρέμβασης. Οι δυνατότητες που μπορεί να αναπτύξει ο φαρμακοποιός στο χώρο εργασίας του είναι πλούσιες και επιβεβαιωμένα αποδοτικές για την προάσπιση της υγείας του Έλληνα ασθενή. Χαρακτηριστικό είναι ότι σε μια Ευρώπη που χρη- σιμοποιεί το φαρμακοποιό ως «πολυεργαλείο» ποι- κίλων δράσεων πρόληψης και αγωγής υγείας, το ελ- ληνικό κράτος κλείνει πεισματικά τα μάτια απέναντι στα υπαρκτά οφέλη της διενέργειας εμβολιασμού των πολιτών από τους φαρμακοποιούς. Την ίδια στιγμή, το υπουργείο Υγείας της Ιρλανδίας θέτει ως στόχο για το Πολιτική βούληση, διαπραγμα- τευτική διάθεση, εμπιστοσύνη, επιστημονική συνέργεια και σύμπνοια σε επίπεδο υγειονομικών φορέων, με σκοπό την ποιοτική παροχή υπηρεσιών υγείας στον Έλληνα ασθενή, είναι οι πιο καθοριστικοί παράγοντες για την υλοποίηση της μεταρρύθμισης στην πράξη. 