Φαρμακευτικός Κόσμος, Τεύχος #163

46 του Ηλία Χαλιγιάννη Η ενσωμάτωση του ελληνικού φαρμακείου στο δίκτυο της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (ΠΦΥ) σε καμία περίπτωση δεν ερμηνεύεται ως κατάκτηση των φαρμακοποιών, υπό την έννοια της επεκτατικότητας σε άλλους επιστημονικούς χώρους. Η συγκεκριμένη διάταξη δεν υπαγορεύει τίποτε διαφορετικό από αυτό που εδώ και δεκαετίες εφαρμόζεται καθημερινά στην πράξη. Ουσιαστικά λοιπόν μιλάμε για τα αυτονόητα, τα οποία καμία πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας μέχρι χθες δεν φρόντισε να θεσμοθετήσει (ώστε να επενδύσει στη σημασία του φαρμακοποιού για τη χάραξη πολιτικών υγείας, όπως έχουν πράξει εδώ και αρκετά χρόνια άλλες χώρες της Ευρώπης). Όμως, από τη σχετική αναφορά στον πρόσφατο νόμο για τη μεταρρύθμιση της ΠΦΥ μέχρι την εφαρμογή της στην πράξη, υπάρχει ένας μακρύς δρόμος να διανύσουμε, ο οποίος εξαρτάται από αρκετούς παράγοντες. Πολιτική βούληση, διαπραγματευτική διάθεση, εμπιστο- σύνη, επιστημονική συνέργεια και σύμπνοια σε επίπεδο υγειονομικών φορέων, με σκοπό την ποιοτική παροχή υπηρεσιών υγείας στον Έλληνα ασθενή, είναι οι πιο κα- θοριστικοί παράγοντες για την υλοποίηση της μεταρ- ρύθμισης στην πράξη. Συνεπώς, η συμμετοχή του φαρμακοποιού σε δρά- σεις αγωγής και πρόληψης υγείας αποκτά για την ώρα μια αινιγματική διάσταση, που επιβάλλεται να απο- σαφηνιστεί. ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΦΑΡΜΑΚΟΥ / ΦΑΡΜΑΚΕΙΑ KAI Π.Φ.Υ. % % 9 ± 4 #