Φαρμακευτικός Κόσμος, Τεύχος #163

48 2017 την υπέρβαση του ποσοστού των εμβολιασμών στα φαρμακεία για τις ομάδες υψηλού κινδύνου, άνω του 75% που καταγράφεται σήμερα από αυτά. Ταυτόχρονα, στη γει- τονική Αγγλία, οι φαρμακοποιοί έχουν το δικαίωμα λήψης στοματοφαρυγγικού επιχρίσματος για την ταυτοποίηση της στρεπτοκοκκικής λοίμωξης αποτρέποντας έτσι την άσκοπη κατανάλωση αντιβιοτικών. Αν λοιπόν αυτά φαντάζουν επαναστατικές απόψεις στην Ελλάδα των «αυθεντιών» της υγείας, οφείλω να προχωρήσω παραπέρα, με ανατρέπτικη διάθεση για τα μέχρι σήμερα δεδομένα. Καταθέτω την πρόταση για την αξιοποίηση του φαρ- μακοποιού στο πεδίο της κλινικής χημείας, ένα πεδίο το οποίο αφήνει πίσω μετά την πανεπιστημιακή του εκπαίδευση, γιατί πολύ απλά ο μονοδιάστατος νομοθετικά τρόπος λειτουργίας του φαρμακείου δεν του επιτρέπει να εξελίξει. Με τη βοήθεια της τεχνολογίας και σε συνδυασμό με τη γνώση της μοριακής φαρμακολογίας, ο σύγχρονος φαρμακοποιός μπορεί να επιτελέσει πληρέστερα τον επιστημονικό του ρόλο στην ορθολογική χρήση των φαρμάκων, εισάγοντας νέα δεδομένα για το μηχανισμό δράσεων τους. Από το πρώτο έτος της φαρμακευτικής μέχρι και το πτυχίο του, ο φαρμακοποιός «παντρεύεται» με το εργαστηριακό περιβάλλον της έρευνας και ανάπτυξης φαρμάκων, το οποίο όμως αποχωρίζεται, όταν αποφασίσει να εργαστεί ως φαρμακοποιός πάγκου. Στον πάγκο του εργαστηρίου, όμως, έχει υποχρέωση η πολιτεία να επενδύσει και να δώσει τη δυνατότητα στο σύγχρονο φαρμακοποιό να συνεισφέρει, πέρα από την κατοχυρωμένη του γνώση γύρω από την παρασκευή γαληνικών σκευασμάτων. Οι αυτοματοποιημένες συσκευές μέτρησης των επιπέδων γλυκόζης στο τριχοειδικό αίμα ήταν μόνο η αρχή. Οι μεθοδολογίες που εφαρμόζονται στη σύγχρονη βιβλιογραφία γύρω από τη διερεύνηση ενοχοποιητι- κών παραγόντων σε βιολογικά υγρά (αίματος, ούρ- ων ακόμα και δακρύων) και δεν προϋποθέτουν κατ’ ανάγκη φλεβοκέντηση, οι οποίες συσχετίζονται με την αποτελεσματικότητα ή την αναγκαιότητα ακόμα και με την επιλογή της κατάλληλης λήψης ουσιών με φαρμακολογική δράση, θα πρέπει να αποτελέσουν κομμάτι της καθη- μερινότητας ενός σύγχρονου φαρμακείου το οποίο βρί- σκεται στην υπηρεσία του ασθενή. Τεχνικές προσδιορισμού παραγόντων φλεγμονής, οξειδω- μένων κυτταρικών προϊόντων μεταβολισμού, δείκτες ενζυ- μικής ενεργότητας είναι κάποιες από αυτές. Η εφαρμογή λοιπόν νέων εξειδικευμένων τεχνολογιών, θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν για να ενισχύσουν και να ολοκληρώσουν το εργαστηριακό περιβάλλον του φαρμα- κείου: ● παρέχοντας διαγνωστική χρησιμότητα για το θεράποντα γιατρό ● κατευθύνοντας το φαρμακοποιό προς την επιστημονι- κά ορθολογική επιλογή σκευασμάτων, συμπληρωμάτων διατροφής καθώς και παραδοσιακών φαρμάκων φυτικής προέλευσης ● αναδεικνύοντας τη χρησιμότητα της δερματοφαρμακο- λογίας και κοσμητολογίας. Σε κάθε περίπτωση, η ελληνική Πολιτεία, αναλογιζόμενη το πλεονέκτημα της διασποράς των φαρμακείων στον ελλαδικό χώρο, θα πρέπει επιτέλους να αξιοποιήσει την πολυεπίπεδη κοινωνική και επιστημονική προσφορά του φαρμακοποιού προς τον ασθενή. Η ενσωμάτωση του φαρμακοποιού στη μεταρρύθμιση για την ΠΦΥ θα πρέπει να έχει πολύπλευρη ασθενοκεντρική στόχευση, απεγκλωβίζοντας πρωτίστως νομοθετικά το φαρμακοποιό από ένα παρωχημένο μοντέλο εργασίας που δεν αντικατοπτρίζει στο ελάχιστο τις δυνατότητες της επιστημονικής του επάρκειας. Άλλωστε, όταν μιλάμε για πρωτοβάθμια φροντίδα εννοούμε υπηρεσίες υγείας, οι οποίες θα «ξεκλειδώσουν» περαιτέρω τις απαιτήσεις των ασθενών από τους φαρμακοποιούς, με σκοπό τη διαφύλαξη της Δημόσιας Υγείας. Η ενσωμάτωση του φαρμακοποιού στη μεταρρύθμιση για την ΠΦΥ θα πρέπει να έχει πολύπλευρη ασθενοκεντρική στόχευση, απεγκλωβίζοντας πρωτίστως νομοθετικά το φαρμακοποιό από ένα παρωχημένο μοντέλο εργασίας που δεν αντικατο- πτρίζει στο ελάχιστο τις δυνατότητες της επιστη- μονικής του επάρκειας. / Ο Ηλίας Χαλιγιάννης είναι φαρμακοποιός, ταμίας του Π.Φ.Σ., iliashal@otenet.gr ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΦΑΡΜΑΚΟΥ / ΦΑΡΜΑΚΕΙΑ KAI Π.Φ.Υ. % % 9 ± 4 #