Φαρμακευτικός Κόσμος, Τεύχος #138

36 óõíÝíôåõîç πο που σκεφτόμαστε και δρούμε, αλλά θεωρώ ότι το μέγεθος της κρίσης και των προβλημάτων που αυτή δημιουργεί, βοηθά στο να επαναξιολογήσουμε τη στάση μας. Ξέρετε, πολλές φορές στις αλλαγές προχωρούν οι άνθρωποι που έχουν οράματα, αλλά στις αλλαγές προχωρούν και οι άνθρωποι εκείνοι που κινδυνεύουν από μια συγκεκριμένη απειλή. Η κρίση λοιπόν αποτελεί μια τέτοια απειλή και θα μας αναγκάσει να αναζητήσουμε τις αλλαγές εκείνες που έχουν και όραμα και ελπίδα και δημιουργικότη- τα. Αν όχι, κάποιοι άλλοι περιμένουν να επωφελη- θούν από αυτή. Ποιες είναι οι προϋποθέσεις για την ευδοκίμηση αυτών των συνεργασιών; Θεωρώ ότι δύο είναι οι σημαντικότερες προϋποθέ- σεις για να ευδοκιμήσουν αυτές οι συνεργασίες. Η πρώτη αφορά το να έχουμε ένα νέο όραμα για το φαρμακείο και το ρόλο του στην κοινωνία, η δεύτε- ρη την ικανότητά μας να μπορούμε να αντιληφθού- με ότι τα οράματά μας και οι στόχοι μας μπορούν να ικανοποιηθούν αποτελεσματικότερα μέσα από συλλογική δουλειά παρά ατομικά. Αυτό κατά κύριο λόγο συμβαίνει διότι μέσα σε δύσκολες συνθήκες η προσπάθεια που απαιτείται είναι πολυεπίπεδη και κανένα μεμονωμένο άτομο δεν μπορεί να τη φέ- ρει σε πέρας. Αντίθετα, επιτυγχάνοντας το σωστό «χαρμάνι» δεξιοτήτων, είναι σίγουρο ότι μπορούμε να φέρουμε πολύ καλύτερα αποτελέσματα για τον καθένα ξεχωριστά και για όλους μαζί. Αν υπάρχουν αυτές οι προϋποθέσεις, όλα τα άλλα εμπόδια μπορούν να ξεπεραστούν, με περισσότερο ή λιγότερο κόπο. Τι πρέπει να αλλάξουμε εμείς οι ίδιοι για να είμαστε λειτουργικοί σ’ ένα περιβάλλον συνεργασιών; Ορισμένες από τις προϋποθέσεις που είναι απαραί- τητες για να είμαστε λειτουργικοί σε ένα περιβάλλον συνεργασιών είναι η ανοιχτή και έντιμη επικοινωνία ανάμεσα στα μέλη της ομάδας, το κλίμα ενθάρρυν- σης και στήριξης ανάμεσα στα μέλη, δηλαδή η αλ- ληλεγγύη, η διάθεση για βελτίωση των προσωπικών γνώσεων και δεξιοτήτων του κάθε μέλους της ομά- δας των συνεργαζόμενων φαρμακοποιών. Θα λέγα- με δηλαδή ότι είναι αναγκαίο να αναπτυχθεί μια νέα κουλτούρα συνεργασίας ανάμεσα στα μέλη της ομά- δας στην καθημερινότητά τους, ένα σύστημα κοινών αξιών, πιστεύω, αρχών, παραδοχών και εννοιών τα οποία να εκφράζονται με σαφείς κανόνες λειτουργί- ας ανάμεσα στα μέλη. Με άλλα λόγια, απαιτείται να προχωρήσουμε άμεσα, και σαν άτομα, σε εκείνες τις αλλαγές που θα αυξή- σουν σημαντικά τις πιθανότητες να απαλύνουμε τις ωδίνες της κρίσης και – γιατί όχι; – να βγούμε αλώβητοι και ενισχυμένοι από αυτήν, σαν κλάδος αλλά και σαν επαγγελματίες της υγείας. Εξάλλου, θεωρώ ότι το μέγεθος και το βάθος της κρί- σης έχουν σε όλους μας δείξει ότι: «Δεν μπορούμε να επιλύσουμε τα προβλήματα του σήμερα με τον τρόπο σκέψης που είχαμε όταν τα δημιουργούσαμε», σύμφωνα με τη ρήση που είχε διατυπώσει, σε άλλη χρονική περίοδο και για άλλου είδους κρίση, ο κορυ- φαίος επιστήμονας και πολίτης του κόσμου Albert Einstein.  Μέσα σε δύσκολες συνθήκες, η προσπάθεια που απαιτείται είναι πολυεπίπεδη και κανένα μεμονωμένο άτομο δεν μπορεί να τη φέρει σε πέρας. Αντίθετα, επιτυγχάνονταςτο σωστό «χαρμάνι» δεξιοτήτων, είναι σίγουρο ότι μπορούμε να φέρουμε πολύ καλύτερα αποτελέσματα για τον καθένα ξεχωριστά και για όλους μαζί.