ΠΡΩΤΕΣ ΒΟΗΘΕΙΕΣ ΣΤΟ ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ

ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΕΠΙΛΟΓΟ 66 | ΠΡΩΤΕΣ ΒΟΗΘΕΙΕΣ ΣΤΟ ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ - ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2026 Κίμωλος, άγονη γραμμή K αλοί μου άνθρωποι όλοι θα εξυπηρετηθείτε! Κι εσείς που ξεχάσατε τα φάρμακά σας στην πόλη σας ή δεν μπορέσατε να τα βρείτε στα μέρη σας. Κι εσείς που παρασυρθήκατε από τον ήλιο των Κυκλάδων που συνωμοτεί με τα μελτέμια και ψήνει τους ώμους σας και τις πλάτες σας όπως οι Κρήτες το αντικρυστό. Αμ, εσείς που πατήσατε ένα πετρόψαρο, χαϊδέψατε μια θαλάσσια ανεμώνη ή αφηρημένοι από τη μαγεία του τοπίου, καταλήξατε με τη γουρούνα πάνω σε έναν πέτρινο τοίχο που αιώνες τώρα συγκρατεί τα δύσκολα χώματα αυτών των όμορφων τόπων· και για εσάς βέβαια θα βρούμε γιατρικό. Εσένα ερωτευμένε, που δάκρυσαν τα μάτια σου ξαφνικά –ή λόγω αλλεργίας ή επειδή κοίταξες στα μάτια το μελτέμι και σε στόλισε με κάμποσους κόκκους άμμου– σίγουρα θα σου δώσουμε σταγόνες μαγικές για να μπορέσεις να δωρίσεις τη ματιά σου καθαρή στην αμαζόνα που συνοδεύεις. Και τα τραύματα θα περιποιηθούμε και τις γάζες θα αλλάξουμε, είτε γιατί ήταν η πλέον ακατάλληλη ώρα είτε γιατί δεν βρήκατε τους αγροτικούς που έτρεχαν στη μία ή στην άλλη παραλία για κάποιο άλλο έκτακτο. Ας είναι καλά οι μικροί ήρωες που είναι οι αγροτικοί μας γιατροί. Ας είμαστε καλά κι εμείς οι φαρμακοποιοί, που μας ξυπνάτε κάθε μεσημέρι και κάθε βράδυ και ποτέ δεν σας λέμε όχι. Και τον αντιτετανικό ορό θα σας κάνουμε (που έχουμε κάνει σεμινάρια και έχουμε πιστοποιήσεις) και την πίεση θα σας μετρήσουμε και σιροπάκι θα δώσουμε στο πιτσιρίκι σας για να συνεχίσετε τις διακοπές σας απερίσπαστοι. Μας λέτε όμως ευχαριστώ, μας χαμογελάτε, μας φέρνετε δώρα, μας γράφετε καλές κριτικές και μας κάνετε με τον τρόπο σας ευτυχισμένους. Όπως εκείνη η γιαγιά η Τουρκάλα που πάντρεψε εδώ την εγγονή της με Έλληνα και τόσο πολύ γλυκάθηκε, που πέρασε το σάκχαρο το 500 και κόντεψε να μας μείνει στην αγκαλιά εδώ μέσα… Αλλά ο Χρήστος, ο συνεργάτης-«γατόνι», της έκανε καπάκι δύο ινσουλίνες και ανα- στήθηκε η γιαγιά. Πήγε στην Πόλη και μας έστειλε δώρα που γράφανε πάνω Instabul και μας έπιασε το νευρικό μας, γιατί εδώ είναι η άγονη γραμμή της άγονης γραμμής και λίγο το πατριωτικό μας πιάνει… Τελοσπάντων, να είναι καλά η γιαγιά! Έχουμε όμως και πολύ πίεση, γιατί το καλοκαίρι είστε άπειροι και τον χειμώνα κάποιες φορές κάνουμε άπειρο χρόνο να παραλάβουμε – μία το απαγορευτικό, μία η απεργία, μία οι γιορτές και οι αργίες, κάνουμε μαύρα μάτια να δούμε εμπόρευμα… Και ξέρετε πόσο δύσκολο είναι να διατηρείς ένα φαρμακείο λειτουργικό, όταν το καλοκαίρι η δουλειά είναι ποταμός και το χειμώνα ρυάκι; Τι απόθεμα να έχεις; Τι πρό- βλεψη να κάνεις και πώς να δουλέψεις αρμονικά, όταν το καλοκαίρι για τρεις μήνες τρεις άνθρωποι δεν φτάνουν και τον χειμώνα το δεύτερο άτομο φαντάζει πολυτέλεια; Κουλ. Είμαστε ευτυχείς; Μα και βέβαια. Ειδικά τον χειμώνα, δεν χάνουν ευκαιρία οι καλοί μου Κιμωλιάτες να δείξουν την ευγνωμοσύνη τους. Προσφέρουν τα πάντα με καλή καρδιά και είμαστε εδώ εμείς γι’ αυτούς και αυτοί για μας. Πόσες φορές την Κυριακή θα χρειαστεί να ενοχλήσουν τη συνεργάτιδά μου την Αργυρώ για όποιο φάρμακο χρειαστούν; Χρωστάτε στην Αργυρώ καλοί μου άνθρωποι Κιμωλιάτες. Αναρωτιέται ο Σεφέρης στο ποίημά του «Το ύφος μιας ημέρας» τι υποφέρει ένας ευαίσθητος φαρμακοποιός που διανυκτερεύει. Εγώ απαντώ στον ποιητή: συλλογίστηκε κανείς πόσο χαρούμενο με κάνει, όταν μου δίνει την ευκαιρία να είμαι ωφέλιμος; Και ας είναι μακρύ το ταξίδι ως την Ιθάκη… Έρρωσθε. Φαρμακοποιός Νικόλαος Κούσπαρης