Φαρμακευτικός Κόσμος, Τεύχος #199

υποχρεούνται σε διημερεύσεις και διανυκτερεύσεις, στην εξεύρεση επιπλέον χρόνου για την ικανοποίηση του γραφειοκρατικού συστή- ματος των συνταγών και για την εξυπηρέτηση της εκπαίδευσής τους, εν μέσω εκατοντάδων οικογενειακών και προσωπικών υποχρεώσε- ων. Είναι προφανές ότι παρά την ακραία απορρύθμιση του επαγγέλ- ματος, το νομικό πλαίσιο δεν προσαρμόστηκε στα νέα δεδομένα και δεν έλαβε καμία απολύτως πρόνοια για την παροχή διευκολύνσεων στις αυταπασχολούμενες φαρμακοποιούς. Τόσο η αρχή της αυτο- πρόσωπης παρουσίας όσο και το αξίωμα ότι το φάρμακο χορηγείται δια χειρός φαρμακοποιού εξακολουθούν να μην κάμπτονται μπροστά στην «κύηση», τη «λοχεία» και τη «μητρότητα», αξιώνοντας ως εκ τούτου από την έγκυο, τη λεχώνα και τη νέα μάνα 12ωρη και πλέον καθημερινή απασχόληση. Για την ακρίβεια, το ρυθμιστικό πεδίο της οικείας διάταξης δικαιολο- γεί υποκατάσταση του αδειούχου φαρμακοποιού από άλλον αδειού- χο, αποκλειστικά για λόγους υγείας ή επιμόρφωσης (άρθ. 10 παρ. 1 ν. 5607/1932), με την «κύηση», τη «λοχεία» και τη «μητρότητα», να παραμένουν εκτός των νόμιμων λόγων που δικαιολογούν την υπο- κατάσταση της γυναίκας αδειούχου που έχει ανάγκη απουσίας. Ταυ- τόχρονα, οι ανωτέρω «ιερές καταστάσεις», που πανθομολογουμένως αποτελούν προτεραιότητα των προηγμένων χωρών, δεν συγκαταλέ- γονται μεταξύ των σοβαρών λόγων, που κατά την έννοια των οικεί- ων διατάξεων δικαιολογούν την πρόσκαιρη ή οριστική απαλλαγή της αδειούχου φαρμακοποιού από την υποχρέωση εφημεριών και δια- νυκτερεύσεων, με απόφαση του κατά τόπο αρμόδιου Περιφερειάρχη (άρθ. 9 παρ. 4 ν. 1963/1991). Αυταποδείκτως, για το ελεύθερο επάγ- γελμα οι άδειες και τα επιδόματα μητρότητας, η ύπαρξη παιδικών σταθμών και αξιόπιστων σχολείων διευρυμένης λειτουργίας, εξακο- λουθούν να είναι παντελώς εκτός συζήτησης. Εν ολίγοις, οι παραπάνω καταστάσεις, στο νομικό μας πολιτισμό θεωρούνται απόλυτη κανονικότητα που δεν χρήζει ως εκ τούτου καμίας ειδικής διαχείρισης και η ρύθμισή τους κείτεται καταφανώς, παντελώς έξω από το ενδιαφέρον του Έλληνα νομοθέτη. Αυτή η νέα πραγματικότητα λειτουργεί αποτρεπτικά στην προοπτι- κή δημιουργίας οικογένειας για τις γυναίκες φαρμακοποιούς. Τούτο καταδεικνύουν τα αποτελέσματα έρευνας για τον ρόλο της γυναίκας φαρμακοποιού, που παρουσιάστηκαν κατά τη διάρκεια του συνεδρί- ου-έκθεσης PHARMApoint 2023 στη Θεσσαλονίκη. Συγκεκριμένα, το 82,91% των ερωτηθέντων τόνισε ότι οι απαιτήσεις του σύγχρονου φαρμακείου και ο έντονος φόρτος εργασίας περιορίζουν την επι- θυμία της φαρμακοποιού να γίνει μητέρα, το 47,25% δήλωσε ότι ο διπλός ρόλος της φαρμακοποιού ως μητέρας και ως εργαζόμε- νης είναι δύσκολος. Επίσης θετικά αποκρίθηκε η πλειοψηφία, όταν ερωτήθηκε για το αν η παροχή εκ μέρους της πολιτείας επιδομάτων στήριξης και άδειας από ένα εξάμηνο έως δύο χρόνια, καθώς και η προοπτική λειτουργίας βρεφονηπιακών σταθμών υπό την ευθύνη των φαρμακευτικών συλλόγων ή του ΠΦΣ θα εξυπηρετούσαν τις γυναίκες φαρμακοποιούς. Με αυτά τα μελανά δεδομένα, τι κι αν η γυναίκα «ψηλώνει» αναφερόμενη στο κεκτημένο της έμφυλης ισό- τητας και κολακεύεται στη σκέψη ότι τα επαγγελματικά, προσωπικά και φυλετικά της δικαιώματα προστατεύονται από διατάξεις υψηλού κύρους; Τι και αν έχει παρέλθει πλέον του ενός αιώνα (1899) από όταν η πρώτη Ελληνίδα, απόφοιτος Φαρμακευτικής Σχολής απέκτη- σε άδεια ασκήσεως επαγγέλματος και κόντρα στα πρότυπα και τα στεγανά της εποχής της, άνοιξε το δικό της φαρμακείο στην Αθήνα; Σημειώνεται ότι η ίδια είχε προηγουμένως παραιτηθεί από τη θέση της φαρμακοποιού του Νοσοκομείου Ευαγγελισμός, όταν πληροφο- ρήθηκε ότι ο μισθός της θα αντιστοιχούσε στα 2/3 του μισθού του προκατόχου της άνδρα φαρμακοποιού ως έμπρακτη διαμαρτυρία για τη μισθολογική ανισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών. Τι κι αν η φαρμακοποιός του πάγκου μπορεί να απολαμβάνει από τον εργοδότη της όσα προνόμια απολαμβάνει ένας άντρας με τα ίδια προσόντα και ικανότητες με εκείνην; Όλα αυτά, εξελίσσονται με φόντο την ηχηρή απουσία των γυναικών φαρμακοποιών από διοικητικές και ηγετικές θέσεις του οικείου κλά- δου. Όπως τονίζει η Τερέζα Χαραμή, Πρόεδρος του Φαρμακευτικού Συλλόγου Κοζάνης και μέλος Δ.Σ. του ΠΦΣ «υπάρχουν μόλις 10 γυ- ναίκες πρόεδροι Φαρμακευτικών Συλλόγων σε σύνολο 54 Συλλό- γων και 1 γυναίκα (μέλος) στο Δ.Σ. του ΠΦΣ σε σύνολο 15 μελών». Απόντος του Κοινωνικού Κράτους, η ίδια η πραγματικότητα μαται- ώνει με τρόπο ανάλγητο όσα με αγώνες επιτεύχθηκαν στον τομέα της έμφυλης ισότητας! Στο τέλος κάθε εξαντλητικής ημέρας, η αυ- ταπασχολούμενη φαρμακοποιός, μάνα, νοικοκυρά και σύζυγος έχει καταγράψει στο ενεργητικό της έναν ακόμη σπουδαίο άθλο... έναν άθλο που μοιάζει κανονικότητα σε μια κοινωνία που αντιμετωπίζει με στωικότητα τη γήρανσή της και εξακολουθεί να μην ενδιαφέρεται για τη μάνα, γυναίκα και επαγγελματία. Σήμερα, η φαρμακοποιός του πάγκου μοιάζει με εξουθενωμένη ακροβάτρια που επί 24ωρου βάσεως ισορροπεί σε τεντωμένο σκοινί, παλινδρομώντας μεταξύ των εξαιρετικά απαιτητικών ρόλων της και πασχίζοντας με νύχια και με δόντια να κρατηθεί όρθια σε ένα κούφιο κοινωνικό και νομικό πλαίσιο, το οποίο σφυρίζει αδιάφορα στο ενδε- χόμενο κατάρρευσής της. ● | Μάιος – Ιούνιος 2024 | 25