Φαρμακευτικός Κόσμος, Τεύχος #187

του οργανισμού στην ινσουλίνη και στη χαμηλή συγκέντρωση σακχάρου στο αίμα. Συνεπώς απαιτείται προσοχή κατά τη συγχο- ρήγηση με αντιδιαβητικά. Η ταυτόχρονη χορήγηση ορισμένων ΜΣΑΦ (π.χ. ινδομεθακίνη) μπορεί να εξασθενήσει την αντιυπερτασική δράση. Αλλα φάρμακα με τα οποία μπορεί να αλληλεπιδράσουν οι β-α- ποκλειστές είναι: β-αγωνιστές (λόγω ανταγωνισμού), δισοπυραμί- δη, κινιδίνη, προπαφαινόνη ή αμιοδαρόνη (γενικά με αντιαρρυθμι- κά, καθώς ενδέχεται να προκαλέσουν καταστολή της καρδιακής λειτουργίας λόγω συνεργικής δράσης), φάρμακα για υπέρταση ή στηθάγχη, φάρμακα για την ημικρανία που περιέχουν παράγωγα εργοταμίνης (ενδέχεται να προκληθεί ανεξέλεγκτος εργοτισμός) ή rizatriptan (οι β-αποκλειστές πιστεύεται πως αναστέλλουν το μεταβολισμό της ριζατριπτάνης), χλωροπρομαζίνη ή θειοριδαζίνη (αυξημένος κίνδυνος εμφάνισης απειλητικών για τη ζωή αρρυθμι- ών), διγοξίνη (oι β-αποκλειστές μπορεί να αυξήσουν τη βιοδιαθε- σιμότητα της διγοξίνης), σιμετιδίνη (μπορεί να ενισχύσει τη δράση των β-αποκλειστών, αναστέλοντας το φαινόμενο πρώτης διόδου αλλά και τον ενζυμικό μεταβολισμό τους), ριφαμπικίνη (η συγ- χορήγηση έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση της φαρμακολογικής δράσης των β-αποκλειστών), θεοφυλλίνη (λόγω ανταγωνισμού), βαρφαρίνη (μελέτες δείχνουν πως κατά τη συγχορήγηση ενισχύε- ται η αντιπηκτική δράση της βαρφαρίνης). ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΕΣ ΔΙΑΥΛΩΝ ΑΣΒΕΣΤΙΟΥ Ενισχύουν την υποτασική δράση των άλλων αντιυπερτασικών. Η χορήγηση με γκρέιπφρουτ ή χυμό από γκρέιπφρουτ δεν συνι- στάται, καθώς αυξάνεται η βιοδιαθεσιμότητά τους. Η επίδρασή τους στη μείωση της αρτηριακής πίεσης είναι αθροι- στική στη δράση άλλων φαρμακευτικών προϊόντων με αντιυπερ- τασικές ιδιότητες. Συγχορήγηση αμλοδιπίνης με διλτιαζέμη προκαλεί αύξηση της δράσης της αμλοδιπίνης. Η συγχορήγηση με κινουπριστίνη αυξάνει τον κίνδυνο τοξικό- τητας. Υπάρχει κίνδυνος αυξημένων επιπέδων τακρόλιμους στο αίμα κατά τη συγχορήγηση με αποκλειστές διαύλων ασβεστίου. Η τελιθρομυκίνη και η τιπραναβίρη μπορεί να μειώσουν την κά- θαρσή τους. Μπορεί να μειώσουν το μεταβολισμό και την κάθαρση της τιζανι- δίνης. Η βορικοναζόλη μπορεί να αυξήσει τα επίπεδά τους στον ορό, μειώνοντας τονμεταβολισμό τους. Κατά τη συγχορήγηση με αντιαιμοπεταλιακά φάρμακα, ενδέχεται να παρατηρηθεί αθροιστική δράση, καθώς οι CCB αναστέλλουν (με άγνωστο μηχανισμό) τη συσσώρευση αιμοπεταλίων. Κατά τη συγχορήγηση με αντιαρρυθμικά, ενδέχεται να παρατηρη- θεί αθροιστική δράση. Κατά τη συγχορήγηση με βενζοδιαζεπίνες, μπορεί να επιμηκυνθεί ο χρόνος ημιζωής των βενζοδιαζεπινών (συνεπώς η δράση τους). Κατά τη συγχορήγηση με λίθιο υπάρχει κίνδυνος αύξησης της νευροτοξικότητας που προκαλείται από το λίθιο. Α-ΜΕΑ (ΑΝΑΣΤΟΛΕΙΣ ΜΕΤΑΤΡΕΠΤΙ- ΚΟΥ ΕΝΖΥΜΟΥ ΑΓΓΕΙΟΤΑΣΙΝΗΣ) Με τα καλιοπροστατευτικά διουρητικά ή τα συμπληρώματα καλί- ου μπορεί να προκληθεί υπερικαλιαιμία) Με διουρητικά ενδέχεται να μειωθεί η δράση των διουρητικών. Ενισχύουν την υποτασική δράση των άλλων αντιυπερτασικών. Με το λίθιο τα επίπεδα του λιθίου ενδέχεται να αυξηθούν, συνε- πώς υπάρχει κίνδυνος νευροτοξικότητας. Κατά τη συγχορήγηση με αλλοπουρινόλη, αυξάνεται ο κίνδυνος αντιδράσεων υπερευαισθησίας. Η ταυτόχρονη χορήγηση ορισμένων ΜΣΑΦ (π.χ. ινδομεθακίνη) μπορεί να εξασθενήσει την αντιυπερτασική δράση. Κατά τη συγχορήγηση με διγοξίνη, ενδέχεται να επηρεαστεί η νε- φρική απέκκρισή της. Κατά τη συγχορήγηση με σιρόλιμους, εβερόλιμους ή άλλους ανα- στολείς mTOR υπάρχει αυξημένος κίνδυνος αγγειοοιδήματος. Ενδέχεται να επηρεαστεί η δράση των από στόματος αντιδιαβητι- κών φαρμάκων ή της ινσουλίνης. Ενδέχεται να επηρεαστεί η δράση των αντιαιμοπεταλιακών ή των αντιθρομβοτικών φαρμάκων. ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΩΝ ΥΠΟΔΟΧΕΩΝ ΤΗΣ ΑΓΓΕΙΟΤΑΣΙΝΗΣ ΙΙ (ΣΑΡΤΑΝΕΣ) Ενισχύουν την υποτασική δράση των άλλων αντιυπερτασικών. Διπλός αποκλεισμός του Συστήματος Ρενίνης-Αγγειοτασίνης-Αλ- δοστερόνης (ΣΡΑΑ) μπορεί να προκύψει κατά τη συγχορήγηση ΑΥΑ με ΑΜΕΑ ή αλισκιρένη. Συνεπώς υπάρχει αυξημένος κίνδυ- νος εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών. Αυξήσεις στις συγκεντρώσεις λιθίου του ορού και τοξικότητα έχουν αναφερθεί κατά τη διάρκεια ταυτόχρονης χρήσης. Κατά τη συγχορήγηση με καλιοσυντηρητικά διουρητικά, συμπλη- ρώματα καλίου ή άλλο φαρμακευτικό προϊόν που επηρεάζει τα επίπεδα καλίου μπορεί να προκληθεί υπερκαλιαιμία. Η ταυτόχρονη χορήγηση ορισμένων ΜΣΑΦ (π.χ. ινδομεθακίνη) μπορεί να εξασθενήσει την αντιυπερτασική δράση. Κατά τη συγχορήγηση με ΜΣΑΦ, συμπεριλαμβανομένων των εκλεκτικών αναστολέων της COX-2, του ακετυλοσαλικυλικού οξέως >3g/ημέρα και των μη εκλεκτικών ΜΣΑΦ, ενδέχεται να μειωθεί η αντιυπερτασική δράση και η χορήγηση να οδηγήσει σε αυξημένο κίνδυνο επιδείνωσης της νεφρικής λειτουργίας και αύ- ξησης του καλίου του ορού. Η συγχορήγηση αναστολέων του μεταφορέα πρόσληψης (π.χ. ριφαμπικίνη, κυκλοσπορίνη) ή του μεταφορέα εκροής (π.χ. ριτοναβίρη) μπορεί να αυξήσει τη συστηματική έκθεση στις σαρτάνες. ΑΝΑΣΤΟΛΕΙΣ ΤΗΣ ΡΕΝΙΝΗΣ Ο εκπρόσωπος αυτής της κατηγορίας φαρμάκων είναι η αλισκιρένη. Ενισχύει την υποτασική δράση των άλλων αντιυπερτασικών. Η ιρβεσαρτάνη ελαττώνει τη στάθμη της στο αίμα, ενώ η κετοκο- ναζόλη και η κυκλοσπορίνη την αυξάνουν. Αυξημένος κίνδυνος υπερκαλιαιμίας υπάρχει σε συγχορήγηση Special Report 48 | Δεκέμβριος 2021 - Ιανουάριος 2022 |