Φαρμακευτικός Κόσμος, Τεύχος #187

ΚΥΡΙΕΣ ΑΛΛΗΛΕΠΙΔΡΑΣΕΙΣ ΑΝΤΙΥΠΕΡΤΑΣΙΚΩΝ ΦΑΡΜΑΚΩΝ Προσοχή! Επισημαίνεται ότι απαγορεύεται η συγχορήγηση α-ΜΕΑ με σαρτάνη, όπως και η συγχορήγηση β-αποκλειστή με CCB (λόγω έντο- νου αθροιστικού αποτελέσματος). Η ταυτόχρονη χορήγηση αντιυπερ- τασικών ενδέχεται να οδηγήσει σε ενισχυμένη αντιυπερτασική δράση. ΔΙΟΥΡΗΤΙΚΑ Οι θειαζίδες Ενισχύουν την υποτασική δράση των άλλων αντιυπερτασικών. Ενισχύουν την υποτασική δράση των κατασταλτικών του κεντρι- κού νευρικού συστήματος. Μειώνουν την αγγειοσυσταλτική δρά- ση των αμινών. Ενισχύουν τη δράση των νευρομυϊκών αποκλειστών και της δια- ζοξείδης. Αυξάνουν τα επίπεδα του λιθίου στο πλάσμα (μέχρι και τοξικό- τητας). Κατά τη συγχορήγηση με βιταμίνη D και ασβέστιο προκαλούν υπερασβεστιαιμία. Σε συγχορήγηση ινδαπαμίδης με κυκλοσπορίνη ή τακρολίμους υπάρχει κίνδυνος αύξησης των επιπέδων κρεατινίνης στο πλάσμα. Σε συνδυασμό με καρδιακές γλυκοσίδες υπάρχει κίνδυνος τοξι- κού δακτυλισμού. Κατά τη συγχορήγηση ινδαπαμίδης με μετφορμίνη υπάρχει αυ- ξημένος κίνδυνος γαλακτικής οξέωσης, προκαλούμενης από τη μετφορμίνη. Η απορρόφηση των θειαζιδικών διουρητικών μειώνεται σε πα- ρουσία ανιοντοανταλλακτικών ρητινών, όπως η χολεστυραμίνη. Η ταυτόχρονη χορήγηση ορισμένων μη στεροειδών αντιφλεγμο- νωδών φαρμάκων (ΜΣΑΦ), π.χ. ινδομεθακίνη, μπορεί να εξασθε- νήσει τη διουρητική και αντιυπερτασική δράση των διουρητικών. Τα διουρητικά της αγκύλης Ενισχύουν την υποτασική δράση των άλλων αντιυπερτασικών. Η ταυτόχρονη χρήση με φάρμακα που σχετίζονται με παράταση του διαστήματος QT μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη καρδιακή τοξικότητα από υποκαλιαιμία ή/και υπομαγνησιαιμία. Μπορούν να ενισχύσουν τα αποτελέσματα των σαλικυλικών. Το διουρητικό αποτέλεσμα ανταγωνίζονται τα κορτικοστεροειδή, τα οιστρογόνα, τα προγεσταγόνα. Η ταυτόχρονη χρήση με τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, αναστολείς ΜΑΟ, αγχολυτικά, υπνωτικά, αλκοόλ, νιτρικά, αλδεσλευκίνη, αλ- προσταδίλη, βακλοφαίνη, μοξισυλύτη (θυμοξαμίνη) ή υδραλαζίνη, θεοφυλλίνη, τιζανιδίνη μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένο κίνδυνο υπότασης. Η ταυτόχρονη χρήση με καθαρτικά αυξάνει τον κίνδυνο απώλειας καλίου και συνεπώς υποκαλιαιμίας. Ανταγωνίζονται τα υπογλυκαιμικά αποτελέσματα των αντιδιαβη- τικών. Μειώνουν τη δράση των από του στόματος αντιπηκτικών. Σε ταυτόχρονη χρήση με καρδιακές γλυκοσίδες, η προκαλού- μενη υποκαλιαιμία και οι διαταραχές των ηλεκτρολυτών (συ- μπεριλαμβανομένου του μαγνησίου) αυξάνουν τον κίνδυνο καρδιακής τοξικότητας. Υπάρχει αυξημένος κίνδυνος υποκαλιαιμίας κατά τη συγχορήγηση με θειαζίδες ή αμφοτερικίνη. Σε συγχορήγηση με κεφαλοσπορίνες αυξάνει ο κίνδυνος της νε- φροτοξικότητας. Η ταυτόχρονη χρήση με αμινογλυκοσίδες, πολυμυξίνες ή πλατίνα μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα αυξημένο κίνδυνο ωτοτοξικότητας και νεφροτοξικότητας. Ανταγωνίζονται τη δράση των μυοχαλαρωτικών (κουραρίου). Τα αντιεπιληπτικά μειώνουν τη νατριουρητική τους δράση. Η ταυτόχρονη χρήση με διεγερτικά του ΚΝΣ μπορεί να οδηγήσει σε υποκαλιαιμία, η οποία αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης κοιλια- κών αρρυθμιών. Η ταυτόχρονη χρήση με αντιισταμινικά μπορεί να οδηγήσει σε υποκαλιαιμία με αυξημένο κίνδυνο καρδιακής τοξικότητας. Η ταυτόχρονη χορήγηση με ΜΣΑΦ, περιλαμβανομένου και του ακετυλοσαλικυλικού οξέος, μπορεί να μειώσει τη δράση τους. Η ταυτόχρονη χρήση με αντιαρρυθμικούς παράγοντες (συμπερι- λαμβανομένης της αμιωδαρόνης, δισοπυραμίδης, φλεκαϊνίδης και σοταλόλης) μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένο κίνδυνο καρδιακής τοξικότητας. Η ταυτόχρονη χρήση με αμισουλπρίδη ή σερτινδόλη μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης κοιλιακών αρρυθμιών. Η ταυτόχρονη χρήση με καρβαμαζεπίνη μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένο κίνδυνο υπονατριαιμίας. Συμπληρωματικοί παράγοντες χολικού οξέος (π.χ. χολεστυραμί- νη, κολεστιπόλη) προκαλούν μειωμένη απορρόφηση των διου- ρητικών, συνεπώς θα πρέπει να χορηγούνται με διαφορά 2 με 3 ώρες. Η συγχορήγηση κυκλοσπορίνης Α συνοδεύεται από αυξημένο κίν- δυνο ουρικής αρθρίτιδας. Σε συγχορήγηση με διαζοξείδη αυξάνει ο κίνδυνος της υπεργλυ- καιμίας. Λόγω της υποκαλιαιμίας, ανταγωνίζονται τη δράση της λιδοκαΐ- νης, της μεξιλετίνης και της τοκαϊνίδης. Ελαττώνουν την αποβολή των αλάτων λιθίου και είναι πιθανόν να προκαλέσουν αυξημένα επίπεδα λιθίου στον ορό, καταλήγοντας σε αυξημένη τοξικότητα από το λίθιο. Κατά τη συγχορήγηση με φαινυτοΐνη παρατηρήθηκε εξασθένηση της διουρητικής δράσης. Η ταυτόχρονη χρήση με προβενεσίδη μπορεί να οδηγήσει σε μει- ωμένη νεφρική κάθαρση των διουρητικών και συνεπώς μειωμένη διουρητική δράση. Η ταυτόχρονη χρήση με ρεβοξετίνη μπορεί να οδηγήσει σε πιθανό αυξημένο κίνδυνο υποκαλιαιμίας. Τα από του στόματος χορηγούμενα διουρητικά της αγκύλης και η σουκραλφάτη δεν θα πρέπει να χορηγούνται εντός 2 ωρών με- ταξύ της λήψης των δύο ουσιών, επειδή η σουκραλφάτη μειώνει την απορρόφηση των διουρητικών. Β-ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΕΣ Ενισχύουν την υποτασική δράση των άλλων αντιυπερτασικών. Η κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων αλκοόλ μπορεί να επηρεά- σει/αναστείλει το μηχανισμό δράσης τους. Μπορούν περιστασιακά να τροποποιήσουν τη φυσική αντίδραση | Δεκέμβριος 2021 - Ιανουάριος 2022 | 47