Φαρμακευτικός Κόσμος, Τεύχος #156

39 Η αντίληψη αυτή είναι πλέον παρωχημένη και επικίνδυνη για όποιον ακόμα την ασπάζεται. Παραβιάζω βέβαια ανοιχτές θύρες, αλλά όλοι γνωρίζουμε ότι ενώ το επιστη- μονικό κύρος του φαρμακείου και του φαρμακοποιού εξακολουθεί και θα εξακολουθεί να παραμένει «άτρωτο» να τον χαρακτηρίζει και να τον ακολουθεί, οι νέες συνθήκες παγκοσμιοποίησης που ανιχνεύονται και στον κλάδο του ελληνικού φαρμακείου έχουν μεταβάλει τις συνθήκες. Το φαρμακείο είναι πλέον εκτεθειμένο στον αντα- γωνισμό, έχει χάσει το προστατευτικό κέλυφος που το περιέβαλε και λειτουργεί σε μια ανοιχτά ανταγωνιστι- κή οικονομία ως, ταυτόχρονα, και εμπορική επιχεί- ρηση που οφείλει να παρουσιάζει κερδοφορία για να επιβιώσει. Και για να το πετύχει αυτό πρέπει να πουλήσει! Σήμερα επομένως, η λέξη «πώληση» έχει «απενοχοποιηθεί» πλήρως στη συνείδηση του φαρμακοποιού και του κοινού του. Το φαρμακείο έχει αυξήσει την εμπορική του ύλη, μπορεί να φιλοξενήσει προϊόντα υγείας, ομορφιάς, ευζωίας, διατροφής, και είμαστε μόνο στην αρχή! Η κάθε εποχή δίνει το βήμα και το πρόσταγμα και αυτή τη νέα πραγματικότητα πολλοί φαρμακοποιοί την έχουν αντιληφθεί και επενδύουν σε αυτήν. Συνεχίζω με τη «δική μου» λέξη «δημιουργική», τον επι- θετικό προσδιορισμό που χαρακτηρίζει τη λέξη «πώληση» στο θέμα μας. Λίγο παλιότερα, αν κάποιος ήθελε να ανα- ζητήσει κάτι δημιουργικό, θα το αναζητούσε παντού αλλού, εκτός από το φαρμακείο. Η κατάσταση όμως σήμερα έχει μεταβληθεί δραματικά. Ο Έλληνας φαρμακοποιός μέσα στο καινούργιο πε- ριβάλλον που δραστηριοποιείται, οφείλει να μαθη- τεύσει, να διδαχθεί και να θέσει σε εφαρμογή την έννοια της «δημιουργικής πώλησης». Μια έννοια που αποκτά νόημα όταν τη συνδέσουμε με την εξατομικευμένη προσέγγιση. Όταν γίνει συνείδηση ότι δεν πουλάμε το ίδιο προϊόν με τον ίδιο τρόπο σε κάθε πελάτη, τότε έχουμε κάνει το πρώτο βήμα. Όταν γίνει συνείδηση ότι δεν παρέχουμε τις ίδιες υπηρεσίες σε όλους, αλλά τις εξατομικεύουμε βάσει των χαρακτηριστικών και των αναγκών κάθε καταναλωτή ξεχωριστά, τότε πράγματι είμαστε έτοιμοι να βγάλουμε το φαρμακείο από τα στερεότυπα και να το μεταμορφώσουμε σε ένα σύγχρονο κατάστημα που μπορεί να είναι ακόμα και… ελκυστικό στο καταναλωτικό κοινό! Μήπως όμως προέτρεξα; Μπορούμε να μιλήσουμε για εξατομικευμένη προσέγγιση προς τον πελάτη αν πρώτα δεν μιλήσουμε για εξατομίκευση του κάθε φαρμακείου; Έχω ακούσει πολλές φορές ευνόητες απορίες και αντιρρήσεις: ότι το φαρμακείο είναι «ένα», ότι όλα τα φαρμακεία προσφέρουν τις ίδιες υπηρεσίες και τα ίδια προϊόντα, άρα είναι μάταιος κόπος να προσπαθήσουν να αποκτήσουν ξεχωριστή φυσιογνωμία. Και όμως, από εδώ ξεκινάει η αλλαγή: για να επιζήσει το φαρμακείο και να αναπτυχθεί στη νέα εποχή, οφείλει να έχει τη δική του διακριτή ταυτότητα, το δικό του ξεχωριστό και αναγνωρίσιμο χαρακτήρα, το δικό του «ονοματεπώνυμο»! Για να μπορέσει το ελληνικό φαρμακείο να προσφέρει εξατομικευμένες υπηρεσίες οφείλει πριν απ’ όλα να ξεχωρίσει από το σωρό! Οι προκλήσεις για τον φαρμακοποιό του 21ου αιώνα είναι αμείλικτες: Γνωρίζει το κοινό–στόχο του, το κοινωνικο–οικονομικό προφίλ της περιοχής στην οποία δραστηριοποιείται; Tη δυναμική του ίδιου του φαρμακείου Για να επιζήσει το φαρμακείο και να αναπτυχθεί στη νέα εποχή, οφείλει να έχει τη δική του διακριτή ταυτότητα, το δικό του ξεχωριστό και αναγνωρίσιμο χαρακτήρα, το δικό του «ονοματεπώνυμο»! 