Καλωσήλθατε στο ειδησεογραφικό site του Φαρμακευτικού Κόσμου. 'Αμεση, έγκυρη και ποιοτική ενημέρωση για το φάρμακο και την υγεία.
Υγεία & Επιστήμη

τελευταία νέα

Εν.Συνεργασία Φαρμακοποιών: Να δοθεί αποζημίωση για τη διάθεση των ΦΥΚ
Και να υπάρχει πλαφόν σε κάθε φαρμακείο για τον αριθμό των συνταγών
Φαρμακεία: Υπέρβαση 746 εκατ. ευρώ για τη φαρμακευτική δαπάνη το 2019
Τι αναφέρει ο ΣΦΕΕ σε επείγουσα επιστολή του προς τον Β. Κικίλια


Αποστολή σε φίλοΕκτύπωσηΑποθήκευση στα αγαπημένα του μέλους

Έξαλλοι οι γιατροί με τον Βορίδη. Θα κινηθούν δικαστικά



Η υπουργική απόφαση της 19ης Ιανουαρίου 2015 η οποία καθορίζει τα καθήκοντα και τις αρμοδιότητες των νοσηλευτών είναι απόφαση προεκλογικού χαρακτήρα, η οποία ευτελίζει τόσο την πολιτική ζωή όσο και την ιατρική λειτουργία, καταγγέλλουν οι γιατροί μέλη του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου και επισημαίνουν τους σοβαρούς κινδύνους που ενέχει αυτή η απόφαση για τη ζωή των ασθενών.

"Τιμούμε τις νοσηλεύτριες και τους νοσηλευτές, συνεργαζόμαστε στενά στα νοσοκομεία και στις πρωτοβάθμιες μονάδες υγείας, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να υποκαθίσταται η ιατρική λειτουργία με την υψηλή επιστημονική γνώση και την τεκμηριωμένη εμπειρία που διαθέτει.

Θα πρέπει άμεσα να ακυρωθεί η απόφαση αυτή, διότι αποτελεί μεγάλη προσβολή προς το ιατρικό λειτούργημα και τους πολίτες, τη στιγμή μάλιστα που προωθήθηκε πέντε ημέρες προ των εκλογών, χωρίς καν να υπάρξει συζήτηση με τα θεσμικά όργανα των ιατρών και κυρίαρχα τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο, αλλά ούτε γνωμοδότηση του ΚΕΣΥ.

Τέτοιες αποφάσεις δημιουργούν παράλληλα, μεγάλες παρενέργειες όσον αφορά τις σχέσεις συνεργασίας ιατρού και νοσηλευτή αλλά και στην προστασία της υγείας του Ελληνικού λαού. Ο νοσηλευτής δεν λειτουργεί ποτέ αυτόνομα αλλά πάντοτε κάτω από τις ιατρικές οδηγίες.

Η απόφαση αυτή αντίκειται στις διατάξεις του Συντάγματος - ?ρθρο 5, παράγραφος 5 και ?ρθρο 21, παράγραφος 3 και αν δεν ακυρωθεί από τον ίδιο τον Υπουργό θα προσφύγουμε για την ανάκλησή της στη Δικαιοσύνη" τονίζουν τα μέλη του ΠΙΣ.

Όταν κάποιος συνταγογραφεί χωρίς να γνωρίζει το φάρμακο, μπορεί να δηλητηριάσει τον ασθενή

Ο γιατρός γνωρίζει το φάρμακο και γνωρίζει και τον ασθενή. Δηλαδή έχει τη γνώση της φαρμακοκινιτικής του κάθε φαρμάκου μέσα στον οργανισμό, τη γνώση των πιθανών αλληλεπιδράσεων με άλλα φάρμακα, και, πάνω από όλα, έχει τη γνώση της παθοφυσιολογίας στον οργανισμό του αρρώστου. Ακόμη και τα ΜΗ.ΣΥ.ΦΑ. χρήζουν ιατρικές γνώσεις κλινικής φαρμακολογίας για να είναι ασφαλή στη συγχορήγησή τους με άλλα ΣΥ.ΦΑ.

Ο φαρμακοποιός γνωρίζει τη φαρμακολογία, αλλά όχι την παθοφυσιολογία στα υποκείμενα νοσήματα του ασθενή. Ο νοσηλευτής διδάσκεται κάποια στοιχεία ιατρικής, αλλά δεν έχει τη γνώση και την εκπαίδευση της κλινικής εκτίμησης, της διαγνωστικής προσέγγισης και της θεραπευτικής επιλογής με ΑΣΦΑΛΕΙΑ και ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.

Η θεραπεία του ασθενή, ανά τον κόσμο, από την εποχή του Ιπποκράτη έως και σήμερα που την άλλαξε ο Υπουργός Υγείας της Ελλάδας (3 μέρες πριν τις εκλογές), ανήκει αποκλειστικά στους γιατρούς!

Κινδυνεύει η ζωή των ασθενών, λένε οι γιατροί

Η άγνοια μπορεί να αποβεί μοιραία. Αν κάποιος «αδαής», που δε γνωρίζει ούτε τη φαρμακολογία του φαρμάκου ή ούτε την παθοφυσιολογία του αρρώστου, συνταγογραφήσει ένα φάρμακο, τότε ο ασθενής κινδυνεύει να νοσήσει, να υποθεραπευθεί, να παρουσιάσει επιπλοκές από τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των χορηγούμενων φαρμάκων, ή ακόμη σε σοβαρές καταστάσεις, να πεθάνει.

Σε κάθε ασθενή, η χορήγηση ενός φαρμάκου (π.χ. αντιδιαρροικού) μπορεί να προκαλέσει αλληλεπιδράσεις με άλλα που ήδη παίρνει ο ασθενής. Αυτός ο έλεγχος και η παρακολούθηση των αλληλεπιδράσεων μπορεί να γίνει μόνο από το θεράποντα γιατρό.

Διότι, αν ένας μη γιατρός χορηγήσει το αντιδιαρροικό σε ασθενή που λαμβάνει ήδη αντιεπιληπτική ή αντιψυχωσική αγωγή και το φάρμακο αυτό έχει μεγάλη φαρμακολογική «συγγένεια δέσμευσης» με τα λευκώματα στο αίμα, θα αυξήσει κατά πολύ τη συγκέντρωση και θα επιφέρει ανεξέλεγκτα υψηλά επίπεδα του αντιεπιληπτικού ή του αντιψυχωστικού φαρμάκου στο αίμα, προκαλώντας στον οργανισμό τοξικότητα. Ή και το αντίθετο: αν στη συγχορήγησή των φαρμάκων, η «συγγένεια δέσμευσης» είναι μικρή, τότε τα φάρμακα δεν απορροφώνται, και, ο ασθενής μπορεί να μείνει ακάλυπτος από τη θεραπεία του.

Κάθε φάρμακο που συγχορηγείται με οποιοδήποτε άλλο, πρέπει να δίδεται από το γιατρό γιατί είναι ο μόνος που έχει τις γνώσεις και την εκπαίδευση να αξιολογήσει το κλινικό αποτέλεσμα του φαρμάκου και την ασφάλεια του για τον ασθενή του.

Ας σημειωθεί δε ότι παροδικές καταστάσεις σε υγιείς (π.χ. διάρροια) αλλάζουν το φαρμακολογικό προφίλ των φαρμάκων διότι μηδενίζεται σχεδόν η δυνατότητα απορρόφησης των από του στόματος (p.o.) φαρμάκων από το γαστρεντερικό βλεννογόνο, κατά τη διάρκεια του διαρροϊκού συνδρόμου.
Ένα παραπάνω σε βρέφη και μικρά παιδιά, χρειάζεται απόλυτη ιατρική καθοδήγηση των κατάλληλων δόσεων ανά ηλικία από κάθε φάρμακο, ώστε να αποφευχθεί η τοξικότητα και οι επιβλαβείς δράσεις του στον αναπτυσσόμενο οργανισμό.

Πάντως στις 22 Ιανουαρίου με μια ολιγόλογη ανακοίνωσή του ο υπουργός Υγείας διευκρινίζει πως "αποσύρεται η υπ? αριθμ. πρωτοκόλλου 3567/19-1-2015 (ΦΕΚ: Β 79) απόφαση του, με τίτλο «Καθήκοντα και αρμοδιότητες νοσηλευτών-τριών», προκειμένου να υπάρξει χρόνος για ευρύτερη διαβούλευση σχετικά με το θέμα με όλους τους υγειονομικούς φορείς".