Φαρμακευτικός Κόσμος, Τεύχος #187

Σεραφείμ Ζήκας Γεν. Γραμματέας του ΠΦΣ, Πρόεδρος του ΙΔΕΕΑΦ, Πρόεδρος Φ.Σ. Θήβας 18 | Δεκέμβριος 2021 - Ιανουάριος 2022 | προέδρου του Θ. Αμπατζόγλου, ο οποίος βάσει των νέων οικο- νομικών και θεσμικών δεδομένων οραματίστηκε την υλοποίηση του σχεδίου συνενώσεων. Η επιτροπή αυτή, υπό την προεδρία μου, εργάστηκε συστηματικά επί ένα και πλέον χρόνο και παρήγαγε συμπεράσματα, τα οποία δυστυχώς δεν αξιοποιήθηκαν από την επόμενη διοίκηση του ΠΦΣ, υπό την προεδρία του Κ. Λουράντου. Εκείνος με τη σειρά του σύστησε μια νέα επιτροπή, τα συμπεράσματα της οποίας με- ταφέρθηκαν σε Γενική Συνέλευση του ΠΦΣ όπου αποφασίστηκε η υλοποίηση των συνενώσεων – απόφαση που δυστυχώς δεν είχε καμιά συνέχεια. Εμείς, ως νέα παράταξη «Προοπτική για το φαρ- μακείο του αύριο», επαναφέραμε το ζήτημα και το εντάξαμε στο πρόγραμμά μας ως βασικό πυλώνα του στρατηγικού μας σχεδιασμού, κατά τις εκλογές για νέα διοίκηση του ΠΦΣ τον Ιού- νιο του 2017. Το εκλογικό αποτέλεσμα έφερε τη συμφωνία για συνδιοίκηση της παράταξής μας με την παράταξη του Κ. Θεοδοσιάδη. Μετά από πολλές προσπάθειές μας, η τότε συνδιοίκηση δέχτηκε να εισηγηθώ τον Οκτώβριο του 2018 στο ΔΣ του ΠΦΣ το συγκε- κριμένο ζήτημα. Η απόφαση του ΔΣ για σύσταση επιτροπής υπό την προεδρία μου και διαπαραταξιακή συμμετοχή, αλλά και συμμετοχή συνα- δέλφων εκτός Δ.Σ., παρότι ομόφωνη, δεν προχώρησε λόγω υπε- ρίσχυσης «εμποδίων», μέχρι να αναλάβει τη διοίκηση του ΠΦΣ η παράταξή μας με Πρόεδρο τον Απ. Βαλτά στα τέλη Μαρτίου 2019. Αμέσως μετά και σε δύο μόνο συνεδριάσεις της επιτρο- πής, στις 20/04/2019 και 06/05/2019 βγήκαν τα συμπεράσμα- ΣΥΝΕΝΩΣΕΙΣ ΦΑΡΜΑΚΕΙΩΝ: ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ; Επειδή πολλές φορές, η τελική έκβαση καλύπτει μια μακρά και επίπονη προσπάθεια, είναι καλό να γίνει μια σύντομη αναδρομή για τις συνεργασίες φαρμακείων. Η συζήτηση, υπό το γενικό όρο «Συνεργασίες Φαρμακείων», ξεκίνησε πριν από περίπου τέσσερις δεκαετίες. Υλοποιήσαμε ένα όραμα δεκαετιών με ελπίδα και αισιοδοξία για το μέλλον Οργάνωση - Λειτουργία Φαρμακείου Σ υνεχίστηκε, κατά τη διάρκεια μιας μακράς περιόδου ευημερίας για το ελληνικό φαρμακείο και λόγω του οξύμωρου, ερμηνεύτηκε ως ανασφάλεια και φόβος από την πιθανή απώλεια των κεκτημένων, από έναν αόρατο για μας έως τότε εχθρό. Ο εχθρός όμως ήταν ορατός σε πολλές χώρες της Ευρώπης και όχι μόνο και εγκυμονούσε τον κίνδυνο –σύμφωνα με μια μερίδα του κλάδου– να εισβάλλει και να αλώσει το ιδιοκτησιακό καθεστώς των φαρμακείων με τη δη- μιουργία αλυσίδων. Για το λόγο αυτό οι τολμηρές και επιτυχημέ- νες προσπάθειες συνενώσεων σε ελάχιστες επαρχιακές περιοχές της χώρας στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και στις αρχές της επόμενης δεκαετίας του 1990, δυστυχώς δεν βρήκαν μιμητές, παρά το γεγονός ότι με το νόμο 1963/91 θεσμοθετήθηκαν οι πολυσυστεγάσεις. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, αρκετοί συνάδελφοι αυτοπροβαλλόμενοι ως ειδικοί, συμμετείχαν ως ει- σηγητές σε ημερίδες φαρμακευτικών συλλόγων, διαφημίζοντας την «πραμάτεια» τους που εκ των υστέρων αποδείχτηκε ότι είχε προσχηματικά χαρακτηριστικά. Συζητήσεις, χωρίς αρχή, μέση και τέλος, αφού η οικονομική φούσκα καθώς και η έλλειψη κουλ- τούρας συνεργασιών απομάκρυνε τον κλάδο από κάθε σοβαρή και οργανωμένη προσέγγιση. ΤΑ ΕΠΙΧΕΙΡΟΥΜΕΝΑ ΣΧΕΔΙΑ ΣΥΝΕΝΩΣΕΩΝ ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΠΦΣ Η πρώτη θεσμικά οργανωμένη προσπάθεια ανάδειξης του ζητή- ματος υπήρξε αμέσως μετά το ξεκίνημα της οικονομικής κρίσης, σε επιτροπή του ΠΦΣ που συστήθηκε με πρωτοβουλία του τότε