Φαρμακευτικός Κόσμος, Τεύχος #173

| Φεβρουάριος - Μάρτιος - Απρίλιος 2019 | 35 Ζητείται ελπίς ΑΠΡΊΛΗΣ ΤΟΥ 2019 Το σήμερα, το τώρα, είναι εδώ. Εδώ είναι και τα προβλήματα του ελλη- νικού φαρμακείου που απαιτούν τη λύση τους. «Το φαρμακείο σήμερα, αν και απολαμβάνει ακόμα υψηλής εμπιστοσύ- νης από την κοινωνία που καταγράφεται σε όλες τις έρευνες, εντούτοις φαίνεται να μην μπορεί να ορίσει μια ξεχωριστή ταυτότητα υγειονο- μικού χαρακτήρα και συγχέεται με τα καταστήματα του κοινού λιανε- μπορίου στην αντιμετώπισή του από την πολιτεία και το κοινό. Αυτή η αντιμετώπιση είναι αποτέλεσμα της πορείας αυτών των 30 ετών και η ευθύνη δεν βαρύνει κάποιον ξεχωριστά, αλλά είναι προϊόν του συνολι- κού τρόπου διαχείρισης του επαγγέλματος από όλο τον κλάδο», είναι η εκτίμηση του Γιώργου Κουτέπα για την κατάσταση του επαγγέλματος. Και ο Ανδρέας Καλλιβωκάς , υπερθεματίζει: «Την τριακονταετή αυτή διαδρομή του ελληνικού φαρμακείου, θα είμαι σαφής, την κρίνω αρνη- τική. Διώξαμε τη “μαγεία” του αληθινού φαρμακοποιού και πέσαμε στο παιχνίδι της “λιανοπουλικής” νοοτροπίας. Χάσαμε τον προσανατολισμό μας, άσχετα με το εάν έχει, που δεν το πιστεύω στην ολότητά του, βελ- τιωθεί το βιοτικό μας επίπεδο». 2019-2049 «Η διαφορά πραγματικότητας και φαντασίας; Η φαντασία πρέπει να βγάζει νόημα». Thomas Leo Clancy Η ιστορική αναδρομή του ελληνικού φαρμακείου έχει εδώ τελειώσει. Όμως, αυτό το άρθρο δεν τέλειωσε ακόμα. Θα επιχειρήσει να προβλέ- ψει το μέλλον του κλάδου. Γιατί; Ασχολούμαστε με το μέλλον, όταν δεν είμαστε ευχαριστημένοι από το παρόν κι αυτό συμβαίνει με το επάγγελμα μας. Το μέλλον χτίζε- ται με υλικά από το παρόν. Γιατί αλλιώς δεν θα μπορούσαμε να το φα- ντασθούμε. Το παρόν δεν το βλέπουμε όπως είναι, το βλέπουμε όπως εμείς είμαστε. Και επειδή ο καθένας από τους δέκα συναδέλφους που υπηρέτησε ή υπηρετεί τον κλάδο από τη δική του θέση, έχει τη δική του προσωπικότητα και τα δικά του βιώματα, είναι λογικό και επόμενο να έχει και τη δική του οπτική του παρόντος και του μέλλοντός μας. Τις προβλέψεις τους για την επόμενη τριακονταετία του επαγγέλματος έξι εξ’ αυτών παραθέτουμε χωρίς συνοδευτικό κείμενο ή κάποια σειρά ή μεθόδευση, προκειμένου ο καθένας από εμάς, ανάλογα με τον χαρα- κτήρα του, να επιλέξει ή όχι μέρος ή ολόκληρη την πρόβλεψη-προφη- τεία που ταιριάζει στον προσωπικό του «μύθο» για το επάγγελμα και την επιστήμη μας Κι εδώ κλείνει το άρθρο αυτό. Το επόμενο ραντεβού μας το 2049! Πάντα με τον «Φαρμακευτικό Κόσμο»! Τοίς αναγνώσταις χαίρειν! Σήμερα σκύβουμε πάνω στην επιμόλυνση των παλιών, πρώτων τραυμάτων στο σώμα του επαγγέλματος, που δημιούργησε η κρίση. Έτσι, μεγάλο αγκάθι για τον κλά- δο είναι η τάση δημιουργίας μεγάλων φαρμακείων με μετόχους φαρμακοποιούς, που εν τέλει δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στο υπερβολικό «άνοιγμα» εξόδων, στο οποίο εγκλωβίζονται, με το ωράριο να έχει διαμορφωθεί από 40ωρο και πενθήμερο σχεδόν σε πλήρως απελευθε- ρωμένο. Ακόμα, παρά το γεγονός ότι διανύουμε μία εποχή με και- νοτόμα φάρμακα, η διακίνησή τους είναι σχεδόν αδύνατη από τα φαρμακεία, καθώς για αυτά απαιτούνται μεγάλα κεφάλαια, τα οποία πλέον το ελληνικό μικρομεσαίο φαρ- μακείο στερείται. Αντίθετα, οι πολύ χαμηλές πλέον τιμές των φαρμάκων στην Ελλάδα έχουν δημιουργήσει πολλές ελλείψεις και τον ελλιπή εφοδιασμό της ελληνικής αγοράς, λόγω των παράλληλων εξαγωγών που αυξάνονται. Οι ελλείψεις εί- ναι το νέο σοβαρό πρόβλημα του κλάδου, ενώ στο παρελ- θόν το θέμα αυτό ήταν άγνωστο. Ο συνδικαλισμός, όμως, παραμένει ο στυλοβάτης του κλά- δου και έχει κύριο στόχο την ενότητά του, έτσι ώστε να μην «ξεχαστεί» ότι το φαρμακείο δεν είναι κατάστημα, ο φαρ- μακοποιός δεν είναι έμπορος και το προϊόν που διακινεί απαιτεί επιστημονικά καταρτισμένο προσωπικό, αλλιώς όχι απλά δεν προσφέρει κανένα όφελος, αλλά εγκυμονεί και κινδύνους για τη δημόσια υγεία. Κώστας Λουράντος Πρόεδρος του Φ.Σ. Αττικής Το μετέωρο βήμα του Σήμερα