Φαρμακευτικός Κόσμος, Τεύχος #160

Οι πιο κοινές παθήσεις του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος που απασχολούν την κοινότητα σε όλη τη διάρκεια του φθινοπώρου και του χειμώνα είναι οι ακόλουθες: / ΚΟΙΝΟ ΚΡΥΟΛΟΓΗΜΑ / Τα παθογόνα, μετά την προσβολή του ρινικού βλεννογό- νου, προκαλούν τοπικά οίδημα. Ο οργανισμός κινητοποιεί λευκά αιμοσφαίρια, ενώ χημικές ουσίες που απελευθερώ- νονται περιχαρακώνουν την περιοχή της φλεγμονής. Τα συμπτώματα είναι μπούκωμα, μείωση της αίσθησης της όσφρησης, υδαρείς ρινικές εκκρίσεις, βήχας. Ο πονόλαιμος, ο πονοκέφαλος, η κακουχία αποτελούν συχνά συνοδά συμπτώματα. Ο υψηλός πυρετός εμφανίζεται σπα- νιότερα. Το κοινό κρυολόγημα συνήθως λύεται εντός 3-7 ημερών, αν και περιστασιακά, στην περίπτωση ορισμένων σπάνιων ιών, μπορεί να διαρκέσει πάνω από 10ήμερο. / ΓΡΙΠΗ / Οι πιο σοβαρές επιδημικές εξάρσεις προκαλούνται από ιούς γρίπης Α. Οι επιδημίες αρχίζουν απότομα, κορυφώνονται σε διάστημα 2-3 εβδομάδων, διαρκούν 2-3 μήνες και υποχωρούν εξίσου γρήγορα όπως άρχισαν. Σύμφωνα με μελέτες, το 2% των ατόμων που προσβάλλονται, θα κινδυνεύσουν σοβαρά, ιδιαιτέρως όταν πρόκειται για άτομα με χρόνιες μεταβολικές, νεφρικές ή καρδιοπνευμονικές νόσους. Ο χρόνος επώασης είναι 1-3 ημέρες. Ο ιός παύει να μεταδίδεται εντός 2-5 ημερών μετά την εμφάνιση των συμπτωμάτων. Η γρίπη χαρακτηρίζεται από αιφνίδια έναρξη πυρετού, 38-41 o C, πόνους στους μυς, πονοκέφαλο, βήχα, πρήξιμο αδένων, ρίγη, αίσθημα κακουχίας. Παρά το γεγονός ότι τα περισσότερα άτομα εμφανίζουν την εικόνα που προαναφέρεται, το φάσμα των κλινικών εκδηλώσεων είναι ευρύ και κυμαίνεται από ελαφρά απύρετη αναπνευστική νόσο, όπως το κοινό κρυολό- γημα, έως τη σοβαρή εξάντληση. Ο πυρετός εμφανίζει ταχεία άνοδο κατά το πρώτο 24ωρο και πέφτει βαθμιαία σε διάστημα 2-3 ημερών, αν και περιστασιακά διαρκεί επί μία εβδομάδα. Η νόσος γενικά λύεται εντός 2-5 ημερών, εάν δεν παρουσιαστούν επιπλοκές. / ΦΑΡΥΓΓΙΤΙΔΑ / Η φαρυγγίτιδα χαρακτηρίζεται από φλεγμονή στο επί- πεδο του φάρυγγα και πονόλαιμο. Το σύμπτωμα μπο- ρεί να συνοδεύεται από πυρετό, δυσκαταποσία, πρήξιμο λαιμού, δυσχέρεια αναπνοής. Η πλειονότητα των αιτίων που προκαλούν οξεία φαρυγγίτιδα είναι ιοί, συνήθως οι ρινοιοί, οι κοροναϊκοί ιοί, οι αδενοϊοί και οι ιοί της γρίπης. Σπανιότερα εμπλέκονται μικροβιακά αίτια με συχνότερο από αυτά τον πυογόνο στρεπτόκοκκο. Η φαρυγγίτιδα από πυογόνο στρεπτόκοκκο συχνά συνοδεύεται και από φλεγμονή και διόγκωση αμυγδαλών και απαιτεί ειδική αντιβιοτική θεραπεία για να εκριζωθεί ο στρεπτόκοκκος και να μην εμφανιστούν σοβαρές επιπλοκές. Αντιμετώπιση - διαχείριση Οι παθήσεις αυτές στην πλειοψηφία των περιπτώσεων είναι αυτοπεριοριζόμενες. Βλεννολυτικά σιρόπια, αναλγητικά, αποσυμφορητικά με βραχεία διάρκεια χορήγησης μπορεί να δοθούν από το φαρμακοποιό σε υγιή άτομα, χωρίς αλλερ- γία στα συστατικά τους. Τα σκευάσματα αυτά σε συνδυασμό με απλά μέτρα, όπως ανάπαυση, αποχή ενεργητικού και πα- 65 