Φαρμακευτικός Κόσμος, Τεύχος #148

% % 9 ± 4 # ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΦΑΡΜΑΚΟΥ / ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΘΕΜΑ 46 ριο οδηγό της ακολουθούμενης πολιτικής. Αυτό διότι αφενός έχουν ήδη καταγραφεί σημαντικά εμπόδια πρόσβασης των ασθενών στη φαρμακευτική περίθαλψη – τα οποία είναι σχεδόν απαγορευτικά της πρόσβασης στην περίπτωση των ανασφάλιστων– και αφετέρου πρόσφατα ερευνητικά ευρήματα καταδεικνύουν σημαντικές απώλειες σε δημοσιονομικούς μάλιστα όρους από τη συρρίκνωση της εν λόγω αγοράς. Η περίοδος των τελευταίων ετών έχει να επιδείξει σημαντικές, διαρθρωτικού χαρακτήρα, πρωτοβουλίες, οι οποίες βέβαια θα μπορούσαν να είχαν προηγηθεί της κρίσης, όπως η ηλεκτρονική συνταγογράφηση, τα θεραπευτικά πρωτόκολλα, τα μητρώα ασθενών (registries), οι διαπραγματεύσεις για την αποζημίωση των φαρμάκων, η κατ' οίκον παράδοση φαρμάκων σε περιπτώσεις προβληματικής πρόσβασης κ.ά. Ωστόσο, ο εγκλωβισμός της πολιτικής φαρμάκου στη δημοσιονομική πραγ- ματικότητα, η οποία μάλιστα προσεγγίζεται μονο- μερώς, καθώς αγνοούνται οι συνέπειες στο σκέλος των εσόδων, δεν επιτρέπει τον εξορθολογισμό του συστήματος στη βάση των παραπάνω καλών πρακτικών, περιορίζοντας παράλληλα και τις αναπτυξιακές προοπτικές του κλάδου. του Κυριάκου Σουλιώτη Υπό την επίδραση της οικονομικής κρίσης, η πολιτική φαρμάκου στην Ελλάδα ασκείται τα τελευταία χρόνια κατά βάση στο πλαίσιο των δεσμεύσεων της χώρας έναντι των δανειστών της, οι οποίες αναφέρονται στη λήψη μέτρων για τον έλεγχο της σχετικής δαπάνης. Στο πλαίσιο αυτής της οπτικής, ο στόχος- όριο της φαρμακευτικής δαπάνης έχει συνδεθεί με το ΑΕΠ και συγκεκριμένα στο επίπεδο του 1%, πρακτική συμβατή με τη διεθνή εμπειρία. Σε αυτήν τη συζήτηση, ωστόσο, φαίνεται να έχουν αγνοηθεί κάποιες ιδιαιτερότητες της ελληνικής περίπτωσης, όπως η μεγάλη μείωση του ΑΕΠ, το ότι ήδη η δημόσια κατά κεφαλήν φαρμακευτική δαπάνη στην Ελλάδα είναι από το 2011 χαμηλότερη από το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με την απόκλιση να αυξάνεται διαρκώς, και κυρίως το ότι η συμμετοχή των ασθενών στο κόστος έχει σχεδόν τριπλασιαστεί τα τελευταία 2 χρόνια. Πρόσθετα, η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με έναν πρωτοφανή αριθμό ανασφάλιστων πολιτών, οι οποίοι έχουν πενταπλασιαστεί σε σχέση με την προ κρίσης περίοδο, απόρροια της επίδρασης της οικονομικής κρίσης στην αγορά εργασίας. Σε αυτές τις συνθήκες, η μείωση της φαρμακευτικής δαπάνης κατά 50% (σε σύγκριση με το 2009), φαντάζει ως λογική –και επιθυμητή ίσως– συνέπεια της ανάγκης προσαρμογής των δημόσιων δαπανών στα νέα δεδομένα. Στο σημείο όμως αυτό ανακύπτει το ερώτημα ως προς τη δυνατότητα κάλυψης των αναγκών των πολιτών σε περίπτωση που η αποκλειστικά δημοσιονομική αυτή οπτική εξακολουθήσει να αποτελεί τον κύ- Ο Κυριάκος Σουλιώτης είναι επίκουρος καθηγητής Πολιτικής Υγείας στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, επιστημονικός συνεργάτης – επισκέπτης καθηγητής στην Ιατρική Σχολή ΕΚΠA, soulioti@hol.gr ΟΔΗΓΕΙ ΣΕ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗ ΟΠΤΙΚΗ Η ΜΟΝΟΜΕΡΗΣ