Φαρμακευτικός Κόσμος, Τεύχος #148

Δεν είναι καθόλου τυχαίο λοιπόν ότι αυτή τη γνώση πλέον καλείται ο φαρμακοποιός όλο και περισσότερο, από το ανταγωνιστικό περιβάλλον που έχει αναπτυχθεί, να τη διαχειριστεί σωστότερα, επαρκέστερα, συστηματικότερα. Με λίγα λόγια, αυτή η διαχείριση των γνώσεών του είναι το κύριο έργο που καλείται να φέρει σε πέρας στο φαρμακείο σήμερα, αυτό που τον διαφοροποιεί και τον καθορίζει. Ωστόσο, ενώ είναι πηγή πολλών σημαντικών και κρίσιμων για τον ασθενή πληροφοριών, ο σημερινός φαρμακοποιός δυσκολεύεται να του τις μεταδώσει. Αυτό οφείλεται στις πολλαπλές εργασίες του στο φαρμακείο, στην ταχύτητα εξυπηρέτησης που απαιτεί ο ασθενής, στην έλλειψη πόρων που οδηγεί στην έμφαση στην ποσότητα σε βάρος της ποιότητας κ.λπ. Βασικότερη αιτία όμως είναι η έλλειψη οργάνωσης και δομής των πληροφορια- κών φορτίων που μπορεί να μεταδώσει. Λόγω αυτής της χαοτικής οργάνωσης των πληροφοριών, τελικά ο φαρμακοποιός καταλήγει: να περιορίζεται στο μοναδικό δομημένο σύστημα δια- χείρισης πληροφοριών, δηλαδή στην τυπική εκτέλεση συνταγής (ηλεκτρονικής ή μη) και να προσφέρει αποσπασματικά, όποτε μπορεί και όποτε ρωτάται, πληροφορίες για τα φάρμακα με τρόπο μη μεθοδικό και μη διεξοδικό. Η επιστήμη της φαρμακευτικής φροντίδας οργανώνει αυτό το πληροφοριακό φορτίο με συστηματικό τρόπο. Ανάλογα με την περίσταση, έχουν αναπτυχθεί δομημένες υπηρεσίες που προσφέρονται ήδη στα φαρμακεία άλλων συστημάτων υγείας. Άλλες π.χ. πληροφορίες προέχουν για ασθενή που έρχεται με πονόλαιμο, άλλες για κάποιον που ρωτάει για μια εξέταση, άλλες για κάποιον χρόνια πάσχοντα, άλλες για νέο ασθενή ή νέο φάρμακο κ.ο.κ. Έτσι υπάρχει:  Υπηρεσία Νέου Φαρμάκου (NMS-Μ. Βρετανία)  Υπηρεσία Ισχύουσας φαρμακοθεραπείας (PMR-ΗΠΑ)  Φαρμακοθεραπευτικό Σχέδιο (MAP-ΗΠΑ)  Φαρμακευτική Υποστήριξη Ασθενών (AdP-Γαλλία)  Φαρμακοθεραπευτική Ανασκόπηση (MTR-ΗΠΑ και MUR Μ. Βρετανία) κ.ά. Πραγματικά αξίζει τον κόπο να μεταφέρουμε και στα ελληνικά φαρμακεία κάποιες από αυτές. Στο φαρμακείο υπάρχουν παραδοσιακές λειτουργίες, όπως η παρασκευή ιδιο- σκευασμάτων και η διανομή και διακίνηση φαρμάκων. Πέραν αυτών ο φαρμακοποιός ασχολείται με τη διαχείριση και μετάδοση των ειδικών γνώσεών του στο κοινό. Για την ακρίβεια, η αιτία που «απολαμβάνει» με μονοπωλιακό τρόπο τη διακίνηση των φαρμάκων (έως τώρα τουλάχιστον...), είναι η μοναδική γνώση που κατέχει ο φαρμακοποιός σε όλες τις πτυχές του φαρμάκου, από την παραγωγή του ως τη χρήση του από τον ασθενή. Αυτή η γνώση είναι η πηγή των επαγγελματικών δικαιωμάτων και υποχρεώσεών του. του Κώστα Περαντζάκη ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ & ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ / ΑΠΟΨΕΙΣ € 16 Ο Κώστας Περαντζάκης είναι φαρμακοποιός MSc Κλινικής Φαρμακευτικής, μέλος του Φ.Σ. Αττικής, cost.pera@gmail.com Η ανάγκη για την οργάνωση της πληροφορίας στο φαρμακείο