Φαρμακευτικός Κόσμος, Τεύχος #148

ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ & ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ / ΑΠΟΨΕΙΣ € 14 του Μανώλη Μιτάκη Κάτι κινείται εδώ και λίγο καιρό «στο σάπιο βασίλειο της Δανιμαρκίας». Εμφανίζονται σοβαροί φαρμακοποιοί που είναι έτοιμοι να ξεκινήσουν να κάνουν και- νούργια και ωραία πράγματα, αν ο χρόνος, η γνώση και η ύπαρξη κάποιου κεφαλαίου τους το επιτρέψει. Αυτή η κατηγορία σοβαρών φαρμακοποιών αποτελεί συχνά το στόχο των βαρόνων της «συναλλακτικής» φαρμακευτικής. Η κατεύθυνση που δίνουν στο «ανήσυχο» φαρμακοποιό είναι: Το φάρμακο πέθανε, γιατί δεν πληρώνει. Τράβα στην άλλη μεριά του ποταμού. Εκεί που υπάρχει χρήμα. Ντύσου πωλητής. Πες εκεί κάτι του στυλ «ολιστική προσέγγιση», «ιπποκρατική συλλογιστική», «σίγουρη λύση κατευθείαν από τον Αμαζόνιο», δώσε απλά τον αριθμό δήλωσης Ε.Ο.Φ. (αν και αυτό είναι καλύτερο από το τίποτα…). Άσε τα υπόλοιπα. Μην κάνεις το φαρμακείο σου να «μυρίζει φαρμακίλα». Αυτό που δεν λένε να κατανοήσουν αυτοί οι «σύμβουλοι» είναι ότι δεν ξυπνάνε όλοι οι ασθενείς με τον καημό του εμπορίου της εναλλακτικής θεραπείας. Ακόμη και οι ασθενείς έχουν το δικαίωμα να είναι σκεπτόμενοι και όχι οπαδοί. Ένας σκεπτόμενος ασθενής λοιπόν έχει τέσσερα «θέλω», στα οποία αν δεν ανταποκριθείτε, τον χάσατε: 1. Θέλει να αρχίσει μια «σχέση» με ένα φυσικό φάρμακο για να καθυστερήσει τη θεραπεία του με συμβατική αγωγή αλλά χωρίς αυτό να του δημιουργήσει προβλήματα στην πορεία της νόσου του (εκεί δηλαδή που τον περιμένει ο κλασικός γιατρός). 2. Θέλει να εκμεταλλευτεί τη «σχέση» του με το φυσικό φάρμακο για να νικήσει τη φύση (ναι, αυτήν που του έφερε την ασθένεια), άρα θέλει δοκιμασμένη αποτελεσματικότητα και όχι τα παραμύθια της Χαλιμάς. Στο πρώτο κουτί τον ξεγελάς, αλλά δεν θα σου πάρει δεύτερο… 3. Περιμένει από τη «σχέση» του με το φυσικό φάρμακο ένα «ιπποκρατικό» φέρσιμο: ωφελείν ή μη βλάπτειν. Εσείς ξέρετε αυτά που πρέπει για το «αθώο, φυσικό φαρμακάκι σας» ή πάλι θα σας «κράξει» ο γιατρός; 4. Επειδή πληρώνει μετρητοίς γι’ αυτόν τον «αγοραίο έρωτα» με τη φύση, θέλει να ξέρει πότε και πώς τελειώνει αυτή η σχέση. Για παράδειγμα την κορτιζόνη πρέπει την «αφήσει» σιγά-σιγά. Το Μ.Υ.ΣΥ.ΦΑ. του, το συμπλήρωμα διατροφής του, το βοτάνι του, το λάδι του; Πώς καταλαβαίνεις ότι ο ασθενής δεν χρειάζεται άλλο ή ότι το φάρμακο δεν μπορεί να του κάνει καλύτερη δουλειά από αυτήν που του κάνει, και άρα τον στέλνεις στην κλασική θεραπεία και στο γιατρό; Άποψη μου είναι ότι και η αυτοθεραπεία χρειάζεται πρωτόκολλα. Έτσι θα καταφέρει να μπει ως αναπόσπαστο κομμάτι της διαχείρισης χρόνιων νοσημάτων από το φαρμακοποιό. Και έτσι θα προκύψει οικονομικό όφελος και για το φαρμακοποιό και για τον ασθενή και για το σύστημα υγείας. Κάτι που οι αετονύχηδες της «συναλλακτικής» φαρμακευτικής ούτε στον ύπνο τους δεν φαντάζονται ότι μπορεί να ισχύει. Εσείς; Ο Μανώλης Μιτάκης είναι φαρμακοποιός, αντιπρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Εθνοφαρμακολογίας, emitak@otenet.gr ΣΥΜΦΩΝΟ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ με την ΑΥΤΟΘΕΡΑΠΕΙΑ