Φαρμακευτικός Κόσμος, Τεύχος #143

18 Ευτυχία είναι να ζεις στον κόσμο του Remigton. Σύμφωνα με αυτόν, ο φαρμακοποιός είναι ο απόλυτος επιστήμονας που γνωρίζει το φάρμακο και κατά συνέπεια το κέντρο του (δυτικού) υγειονομικού κόσμου. Πραγματικότητα είναι ότι στο πανεπιστήμιο σε εξετάζουν γιατροί, χημικοί και βιολόγοι. Στα συνέδρια συνεχιζόμενης εκπαίδευσης το ίδιο. Στα έντυπα του κλάδου μας συνεχίζεται η τριάδα, αλλά συμπληρώνεται και από άλλους «ειδικούς», όπως μακιγιέρ, κατεβάστρες ρέικι, αγιουρβαναβάτες, ψυχολόγους, κοινωνικούς αναλυτές, βιο- κληρικούς, οικονομολόγους και από κάθε λογής επιτηδευματία που μπορεί να ζητά μια επιχείρηση που λέγεται φαρμακείο. Ναι, σωστά ψυχανεμίζεστε: Η πραγματικότητα που ζει ο φαρμακοποιός είναι ότι δεν θεωρείται σε τίποτα ειδικός. Αυτήν την πραγματικότητα φροντίζουμε όλοι εμείς οι «ειδικοί» να του τη δείχνουμε ανά πάσα στιγμή: Θες να πουλήσεις π.χ. καμιά κρέμα χεριών; «Τσάκα» έναν αισθητικό. Άκου τρεις πιασάρικες ερωτήσεις που θα σου πει για το ξηρό δέρμα του πελάτη σου. Σωστά το μάντεψες: Αυτός ο «ειδικός» είναι τόσο –μα τόσο– ειδικός που δεν θα (σκεφτεί να) σε συμβουλέψει να ρωτήσεις τον πελάτη σου εάν λαμβάνει φάρμακα που προκαλούν ξηροδερμία! Θες να επικοινωνήσεις με τον (ασθενή) πελάτη σου; Πρόσεξε τι θα του πεις! Πρόσεξε μην τυχόν και χάσει ο απόλυτος ειδικός τη δουλειά του εξαιτίας σου. Μη διαβάζεις position papers φαρμακευτικής φροντίδας. Άκου τον γενικώς ειδικό. Το κατάλαβες; Τον γενικώς ειδικό σου λέω… Στεναχωρηθήκατε που δεν σας (συμπερι-)φέρονται ως ειδικούς; Να μη στεναχωριέστε. Γιατί η μέχρι σήμερα νομοθεσία σας δίνει άλλο τίτλο που πολλοί «ειδικοί» θα ζήλευαν: Του διευθυντή του φαρμακείου σας. Ως διευθυντής, εσείς αποφασίζετε τι θα λένε και τι θα κάνουν οι «ειδικοί» που εσείς διοικείτε. Προσέξτε μόνο μια διαφορά: Μόνο ό,τι εμπεριέχει τη φράση «σχετίζεται με φάρμακο» στις συμβουλές των «ειδικών» σας δεν μπορεί να αντιγραφεί ούτε από τα καλλυντικάδικα ούτε από τα σούπερ μάρκετ. Να θυμάστε: Ο φαρμακοποιός στην Ελλάδα του σήμερα δεν είναι ο απόλυτα ειδικός στο φάρμακο. Αλλά κανένας από τους «ειδικούς» ούτε είναι ούτε σκέφτεται σαν φαρμακοποιός. Γι’ αυτό και τους «ειδικούς» τους έχουμε για να τους διοικούμε. Όχι για να μας κυνηγούν! Επιθυμία είναι η απόσταση που χωρίζει την ευτυχία από την πραγματικότητα. Το έγραψε ο Ν. Δήμου πριν από πολλά χρόνια. Ώρες ώρες μου έρχεται να αντικαταστήσω –με συγχωρείτε, εξειδικεύσω ήθελα να πω– τη λέξη Έλληνας με τη λέξη Φαρμακοποιός. Ωραία άσκηση! Για να δούμε… Ο Μανώλης Μιτάκης είναι φαρμακοποιός, αντιπρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Εθνοφαρμακολογίας, emitak@otenet.gr του Μανώλη Μιτάκη ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ & ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ €