Φαρμακευτικός Κόσμος, Τεύχος #139

μανώλης μιτάκης ΟΜανώλης Μιτάκης είναι φαρμακοποιός, αντιπρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Εθνοφαρμακολογίας, emitak@otenet.gr γίνουν γνωστά, θα μπορεί να τα διακινήσει και μέσω μαγαζιών που σε εμ- φάνιση και εξυπηρέτηση μοιάζουν με φαρμακείο. Μετά, θα ζητήσει από τους φαρμακοποιούς να εκσυγχρονιστούν ανάλογα, εάν θέλουν να είναι ρεαλιστές. Κι ύστερα, κάποιος πιο ρεαλιστής από αυτούς θα ρωτήσει τι το ειδικό κάνουν οι φαρμακοποιοί στη διακίνηση των προϊόντων αυτών που δεν μπορούν να το κάνουν αξιόπιστα και οι μη φαρμακοποιοί. Για τους λόγους αυτούς, τη ρεαλιστική λογική, εκείνη δηλαδή τη λογική που εισάγει τεχνογνωσία γενικής φύσεως μη τεκμηριωμένη βιβλιογρα- φικά στο χώρο του marketing του φαρμακείου, την αντιμετωπίζω με μια φράση του Ανδρέα Εμπειρίκου: Αν αυτή είναι η πραγματικότητα, αρνού- μαι να είμαι ρεαλιστής. Όσοι δεν είναι ρεαλιστές ανήκουν είτε στους ονειροπόλους είτε στους φαντασιόπληκτους. Όσοι είναι φαντασιόπληκτοι πρεσβεύουν μεταξύ άλ- λων ότι στο παρελθόν ο ηγεμονισμός του φαρμακοποιού –και άρα η επιβί- ωσή του– πήγαζε από το γεγονός ότι παρασκεύαζε μόνος του τα φάρμακα. Τι ξιπασμός! Να σας θυμίσω ότι οι συνταγές του γιατρού περιέγραφαν και τη δραστική και τα έκδοχα. Ο φαρμακοποιός απλά εκτελούσε. Δεν συμ- βούλευε. Δεν του δίδασκαν καν φαρμακολογία. Αν λοιπόν υπήρχε μια πε- ρίοδος που ο φαρμακοποιός ήταν πραγματικός δούλος, αυτή ήταν η παρα- σκευαστική εποχή και όχι η σημερινή! Σήμερα ο ασθενής προσέρχεται στο φαρμακείο όχι για να ζητήσει φάρμακα αλλά για να βελτιωθεί η υγεία του με ή χωρίς αυτά (βιβλιογραφιστί health outcomes). Όμως οι μεν οπαδοί του ορθολογισμού ζητάνε από το φαρμακο- ποιόναεκσυγχρονιστεί «πουλώντας», γιανατουγεμίζουν ταράφια, οι δεοπα- δοί της νοσταλγίας του ζητούν να συνετιστεί «αναπολώντας» για να γεμίζουν τους συνεδριακούς χώρους. H πιστοποιημένη βιβλιογραφία του φαρμακευτι- κούmarketing λέει ότι στο χώρο του φαρμακείου, τόσο το ρήμα «(ξε)πουλώ» όσο και το ρήμα «αναπολώ» είναι συνώνυμα του ρήματος «σπαταλώ». Αντί- θετα, το ρήμα «γνωρίζω» και το ρήμα «φροντίζω» είναι συνώνυμα του ρήμα- τος «κερδίζω». Ο κόσμος δεν σας θέλει ούτε ρεαλιστές, ούτε νοσταλγούς. Ο κόσμος σας θέλει απλά Φαρμακοποιούς. Με κεφαλαίο Φ.  Η ρεαλιστική λογική είναι αυτή που σήμερα κυριαρχεί στο χώρο του φαρμακείου. Κηρύττει την πελατο- κεντρική προσέγγιση του ασθενή, επειδή δεν μπορεί να δώσει απά- ντηση στο γιατί να (αναγκάζονται να) δικτυώνονται σήμερα οι ασθε- νείς ολοένα και περισσότερο με εξωφαρμακευτικούς χώρους ενη- μέρωσης, συμβουλής και πώλησης προϊόντων και υπηρεσιών υγείας. Η «ρεαλιστική» λογική εικάζει ότι αφού οι πελάτες έχουν μια συγκε- κριμένη αγοραστική συμπεριφορά, θα πρέπει τα φαρμακεία να προ- σαρμοστούν ανάλογα. Κι όποιος δεν το κάνει, θα πεθάνει. Κι όταν ρωτάς τη ρεαλιστική λογική τι πρέπει να κάνεις για να προσαρ- μοστείς, αντί να σου πει κάτι το καινοτόμο, σου αντιγράφει εκείνες τις πρακτικές που γέννησαν τα ανταγωνιστικά προς τα φαρμακεία καταστήματα. Έτσι, χάρη στη ρεα- λιστική λογική, κάθε σοβαρός εισα- γωγέας συμπληρωμάτων διατρο- φής, διαγνωστικών ειδών, ειδικών παπουτσιών, προφυλακτικών, καλ- λυντικών κλπ. πρέπει στην αρχή να διακινήσει τα προϊόντα του από το φαρμακείο. Μετά, δηλαδή αφού Ο ρεαλισμός και η νοσταλγία στο φαρμακείο Στα δέκα χρόνια που αρθρογραφώ ανελλιπώς στο « Φαρμακευτικό Κόσμο » δεν έχω σταματήσει ποτέ να διαφωνώ και να αντιμάχομαι εκείνες τις απόψεις που διαχωρίζουν τη φαρμακευτική επιστήμη από τη φαρμακευ- τική αγορά. Κατά την άποψη μου, όποια ενέργεια φαρμακοποιού δεν έχει αποδειχθεί βιβλιογραφικά ότι «στέκει», ακόμα κι αν βραχυπρόθεσμα αυξήσει τα κέρδη του φαρμακείου, μα- κροπρόθεσμα θα πλήξει και το φαρμακείο και το φαρμακο- ποιό και τη φαρμακευτική. áðüøåéò 28