Φαρμακευτικός Κόσμος, Τεύχος #138

ó÷üëéá 12 Η αξία και το κόστος του φαρμάκου Αργύρης Αργυρόπουλος Δραματικές «λεπτομέρειες» Γιάννης Δαγρές Η κοινή άποψη είναι ότι η φαρμακευτική δαπάνη τα προηγούμενα χρόνια ήταν υπερβολικά μεγάλη και θα έπρεπε να μειωθεί. Πόσο να μειωθεί όμως, πριν αρχίσει να προκαλεί ανθρωπιστική κρίση; Υπάρχουν εργαλεία και πολιτικές που το υπολογίζουν, αλλά η αντιμετώπιση της δαπάνης αυτής ως ποσοστό του ΑΕΠ δεν είναι ένα από αυτά. Το 1% του ΑΕΠ μας είναι 0,4% του ΑΕΠ π.χ. της Ολλανδίας, που σημαίνει ότι στο ίδιο ονομαστικό ποσοστό ΑΕΠ η Ολλανδία δαπανά πάνω από τα διπλάσια χρήματα από εμάς για φάρμακα, όταν τα ποσοστά είναι ίδια. Κάπως ανάλογη εικόνα έχουμε και στο κατά κεφαλήν ΑΕΠ. Συνεπώς, δαπάνη κοντά στο 1% του σημερινού υφεσιακού ελληνικού ΑΕΠ χωρίς θεραπευτικά πρωτόκολλα, χωρίς πάταξη της ανεπαρκούς τροφοδοσίας της Ελλάδας, χωρίς κριτήρια cost/effectiveness στην κοστολόγηση των ΦΥΚ και χωρίς περιθώρια κέρδους στην αλυσίδα του φαρμάκου ικανά να διατηρήσουν τη βιωσιμότητά της, 2,4 δις ευρώ ετησίως σημαίνουν απλώς ασθενείς χωρίς φάρμακα και ένα σύστημα που αδυνατεί να παρέχει κάλυψη σε όλους. Ο Γιάννης Δαγρές είναι μέλος του Δ.Σ. του Φ.Σ. Αττικής Πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι Γιώργος Κουτέπας Το ύψος της φαρμακευτικής δαπάνης των πρώτων μηνών του 2013 θα είναι πλέον ο κυριότερος παράγοντας που θα επηρεάσει τις εξελίξεις. Αν έχουμε μια μηνιαία δαπάνη 190-210 εκατομμυρίων ευρώ, το σύστημα θα αισθανθεί ότι επιτυγχάνονται οι στόχοι, θα υπάρξει μια ροή πληρωμών στο μέτρο των εσόδων του ΕΟΠΥΥ και μια – ο θεός να την κάνει – σχετική ομαλότητα. Αν η δαπάνη είναι μεταξύ 210-225 εκατ. ευρώ, θα υπάρξει μια νευρικότητα, αλλά θα συνεχιστούν οι προσπάθειες περιορισμού της με λήψη μέτρων, όπως νέα μείωση των τιμών και θέσπιση τιμής αναφοράς βάση θεραπευτικών ομάδων, ώστε να πιαστούν οι στόχοι. Οτιδήποτε πάνω από 225 εκατ. ευρώ θα είναι προάγγελος κακών: θα υπάρξει πανικός, περικοπές και μέχρι να αποφασιστούν τα μέτρα που θα ληφθούν, το σύ- στημα σίγουρα θα βολευόταν και με μια αναστολή των φαρμακοποιών που κάνει τη δαπάνη... αόρατη. Θα «προωθηθεί» αυτή η αναστολή με εσκεμμένες καθυστερήσεις πληρωμών; Ας ελπίσουμε πως όχι. Αλλά πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι ⋅ εφόσον βέβαια δεν υπάρξει κάποιο γεγονός στην εθνική οικονομία που θα καταστή- σει όλες αυτές τις προβλέψεις άχρηστες (π.χ. κάποια μεγάλη υστέρηση εσόδων, μείωση εισφορών κλπ.)... Ο Γιώργος Κουτέπας είναι αντιπρόσωπος του Φ.Σ. Αττικής στον Π.Φ.Σ. Όταν στα φαρμακεία μας τα φάρμακα για τη θεραπεία σοβαρών καρδιαγγειακών παθήσεων φτάνουν να πωλούνται σε τιμή ίδια ή και φθηνότερη από μαστίχες που πωλούνται στα περίπτερα, όταν βασικές αντιβιώσεις κοστίζουν όσο ένα πακέτο τσιγάρων, όταν η τιμή του φαρμάκου αποτελεί αντικείμενο μελέτης και διαρκών πειραματισμών μαθητευόμενων μάγων μιας δήθεν οικονομικής επιστήμης που προσπαθεί από την υγεία των πολιτών να εξα- σφαλίσει τα χρήματα που σπαταλώνται αλλού, τότε το συμπέρασμα στο οποίο αβίαστα καταλήγουμε είναι ένα: από όλους όσους εμπλέκονται πολιτικά με την υγεία, το φάρμακο αντιμετωπίζεται μόνο ως κόστος ή δαπάνη. Η αξία του φαρμάκου έρχεται δεύτερη, μικρή σημασία δίνουν στην ωφέλεια, ακόμα μικρότερη στο κόστος παρα- γωγής και διάθεσης ενός αγαθού που σώζει και συντηρεί ζωές. Ο ευτελισμός του κόστους του φαρμάκου είναι επικρατούσα πολιτική θέση, την ίδια θα έχουν κι εκείνοι που σήμερα αντιπολιτεύονται, γιατί απλά αυτή είναι η ενιαία γραμμή. Εμείς με τη σειρά μας, αν θέλουμε να συνεχίσουμε να υπάρχουμε, θα πρέπει όταν αγγίζουμε ένα κουτί με φάρμακα για να το δώσουμε στον ασθενή, να συνεχίσουμε να φερόμαστε σαν να κρατάμε στα χέρια μας ένα πολύτιμο αγαθό. Το φάρμακο αξίζει, δεν κοστίζει. Στο χέρι μας είναι να αλλάξει η πολιτική απέναντί του. Ο Αργύρης Αργυρόπουλος είναι μέλος του Φ.Σ. Θεσσαλονίκης