Φαρμακευτικός Κόσμος, Τεύχος #136

óõíÝíôåõîç 34 Τι σας παρακίνησε να αποφασίσατε να διεκδικήσε- τε τη θέση του εκπροσώπου του λαού στο ελληνικό κοινοβούλιο, αφήνοντας το φαρμακείο σας; Η αλήθεια είναι ότι είχα μπει για τα καλά στο χώρο του φαρμακείου, ξεκίνησα να ασχολούμαι με την πα- ρασκευή φυτοθεραπευτικών σκευασμάτων —κάτι που μου αρέσει πάρα πολύ— και δεν είχα κανένα λόγο να το εγκαταλείψω. Η υποψηφιότητά μου θα έλεγα ότι ήρθε εντελώς συγκυριακά. Μέχρι πρότινος δεν ήμουν κομματικοποιημένη. Φυ- σικά είχα πολιτική αντίληψη και ήμουν πιο κοντά στο ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ. Γι’ αυτόν το λόγο, και επειδή εδώ στο Κιλκίς γνωριζόμαστε όλοι λίγο-πολύ μεταξύ μας, αποφάσισα να πάω στη συνέλευση όπου θα γινόταν η εκλογή των υποψηφίων. Εκεί λοιπόν δεν θα κρύψω ότι απογοητεύτηκα κάπως, διότι ακόμη και στις τόσο κρίσιμες στιγμές που ζούμε δεν υπήρχε «νέο αίμα» να αναλάβει πρωτοβουλίες ⋅ υποψήφιοι θα έμπαιναν άνθρωποι μεγάλης ηλικίας, χωρίς ιδιαίτερη διάθεση, «απλά για να κλείσει το ψηφοδέλτιο». Έτσι, λοιπόν, και μετά από την παρότρυνση συντρόφων που βρίσκονταν στη συνέλευση, αποφασίσαμε τρεις νέοι άνθρωποι να κάνουμε αυτό το βήμα για να δώσου- με μια εναλλακτική πρόταση στους πολίτες του Κιλκίς, και ίσως και στους ίδιους τους εαυτούς μας. Και έπιασε! Οι ίδιοι είχαμε όρεξη και διάθεση για προσφορά τόσο «Το βασικό αίτημα του φαρμακευτικού κλάδου πρέπει να είναι η αναγνώριση της προσφοράς του στο ελληνικό σύστημα υγείας» Ειρήνη Αγαθοπούλου Βουλευτής Κιλκίς του ΣΥ.ΡΙΖ.Α./ΕΚΜ Είναι φαρμακοποιός και, από τον περασμένο Ιούνιο, το νεότερο μέλος του ελληνικού κοινοβουλίου. Στα 27 της χρόνια, η Ειρήνη Αγαθοπούλου αποφάσισε να ζητήσει από τους συμπολίτες της στο Κιλκίς να της δώσουν με την ψήφο τους την ευκαιρία και το δικαίωμα να τους εκπροσωπήσει στην κεντρική πολιτική σκηνή. Κι αυτοί την εμπιστεύτηκαν. Έτσι, σήμερα βρίσκεται στα κοινοβουλευτικά έδρανα, με όρεξη για δουλειά, για έργο ουσιαστικό. Είναι κι αυτή εκπρόσωπος μιας νέας γενιάς βουλευτών, με διάθεση ριζικής αλλαγής των γερασμένων αντιλήψεων και των αποδεδειγμένα λανθασμένων πρακτικών, που οδήγησαν τη χώρα στον επαχθή δανεισμό, στα βαριά μέτρα λιτότητας, στην απόγνωση, και μαζί τη δημόσια υγεία και τους λειτουργούς της στη σταδιακή κατάρρευση. Της γενιάς που θα προσπαθήσει να αποκαταστήσει την «τάξη των πραγμάτων». Της γενιάς στην οποία μπορούμε να ελπίζουμε.