Φαρμακευτικός Κόσμος, Τεύχος #136

λευτέρης μαρίνος 1 Μισέλ Σερ, «Καιρός των κρίσεων», εκδ. Καλέντης 2011 Ένας από αυτούς και ταυτόχρονα από τους πιο σημαντικούς σύγχρο- νους φιλοσόφους των επιστημών, ο Γάλλος Μισέλ Σερ, για να εξηγή- σει τι συμβαίνει σε ενεστώτα χρό- νο, μας θυμίζει 1 ότι στο ιατρικό λεξικό ο όρος «κρίση» περιγράφει την κατάσταση ενός οργανισμού που είναι αντιμέτωπος με την ανάπτυξη ενός νοσήματος (μολυ- σματικού, νευρικού, αιματολογι- κού, καρδιακού) μέχρι το σημείο της τοπικής και καταστροφικής κορύφωσής του, η οποία θέτει σε κίνδυνο ολόκληρο τον οργανισμό: νευρική κρίση, κρίση άσθματος, αποπληξίας, επιληψίας, καρδιακή κρίση κλπ. Στην κατάσταση αυτή, που ακριβώς ονομάζεται κρίσιμη, το σώμα λαμβάνει εκ νέου και αφ’ εαυτού μιαν απόφαση: είτε πεθαί- νει είτε ακολουθεί μιαν εντελώς άλλη πορεία. Διακλάδωση και επιλογή, εκ νέου. Στην ευτυχέστερη περίπτωση που το σώμα, με την έξοδό του από την εν λόγω κρίση επιβιώνει, ακολουθεί μια άλλη οδό και θεραπεύεται. Θεραπεία λοιπόν και όχι αποκατάσταση. Και αυτό γιατί η θεραπεία δεν αποκαθιστά την κατάσταση που υπήρχε πριν από το νόσημα, μια που κάτι τέτοιο θα οδηγούσε το σώμα ξανά σε μια ολόιδια κρίση, αλλά υποδεικνύει μια καινούργια κατάσταση που διαμορφώνεται εκ νέου από τον οργανισμό και ονομάζεται ανάρρωση. Εν ολίγοις, η κρίση ωθεί το σώμα είτε προς το θάνατο είτε προς μια καινοτομία, η οποία το αναγκάζει να προβεί σε μια επινόηση. Παραβάλλοντας τα προηγούμενα στην τωρινή επαγγελματική μας πραγμα- τικότητα, θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί, με την ελπίδα να μη φανεί υπερβολικός, ότι καθώς το σώμα του φαρμακευτικού επαγγέλματος νο- σεί (από την ύβρη τρίτων), προσβλέπει για ανάρρωση σε αυτές τις καινο- τομίες που ενσαρκώνονται κυρίως από τη φαρμακευτική φροντίδα, την παρασκευή εξειδικευμένων κατά ασθενή σκευασμάτων (compounding) και τη συλλογική επιχειρηματικότητα. Καινοτομίες απαραίτητες για να οδηγήσουν σε μια καινούργια ισορροπία, σταθερότερη και με ευνοϊκότερη προοπτική για όλους τους εμπλεκόμενους στην πρωτοβάθμια περίθαλψη και την οικονομία ολόκληρου του κλάδου υγείας. Το βασανιστικό ερώτημα όμως είναι γιατί κάτι τέτοιο δεν είναι ορατό και δεν αποτελεί φανερή επιδίωξη τουλάχιστον για το μεγαλύτερο τμήμα του φαρμακευτικού πληθυσμού. Σε αυτό το σημείο θα ήταν χρήσιμο να επισημανθεί μια ουσιαστική διαφορά ανάμεσα σε εμάς και τους φιλοσό- φους. Εκείνοι έχουν την πολυτέλεια να αντιμετωπίζουν ψύχραιμα το χρό- νο, όπως και τις άλλες παραμέτρους των προβληματισμών τους. Για εμάς όμως τους καθημερινούς ανθρώπους ο χρόνος είναι πάντα αυστηρός, περιορισμένος και κρίσιμος, ισοδυναμώντας με το οξυγόνο. Και πλέον, καθώς ο αέρας τελειώνει, μας μένει είτε να αποφασίσουμε να χρησιμο- ποιήσουμε τα αποθέματα για να μετακινηθούμε σε ένα πιο ανοιχτό σημείο είτε να αφεθούμε και να επιτρέψουμε στη ζάλη της ανοξίας, ως ανομολό- γητη παραίτηση, για να μας κοιμίσει και να παραδώσουμε τη φαρμακευτική περίθαλψη ξεψυχισμένη στους ανήμπορους πολίτες και ασφαλισμένους, υπό την επίβλεψη όλων των ειδών των υπερεθνικών πτωματοφάγων. Η επιλογή υπάρχει, η απόφαση όμως αναμένεται.  Θεραπεία, όχι αποκατάσταση Έχει σχεδόν πάντα ένα ξεχωριστό ενδιαφέρον να ανατρέχει κανείς σε ανθρώπους που έχουν την ευκολία να ταξιδεύουν ανάμεσα σε έννοιες, γενικότητες και αναλύσεις. Κατά καιρούς δε, αυτοί οι καλλιεργητές ιδεών μάς φιλοδωρούν με το να χρησιμοποιούν τα ακριβά αποστάγματα των αναζητήσεών τους, ώστε να εξηγούν ή να αποκαλύπτουν πρoοπτικές σε προβλήματα και καταστάσεις που σε εμάς τους υπόλοιπους παραμένουν περίπλοκα, δυσνό- ητα ή παρεξηγημένα. Ο Λευτέρης Μαρίνος είναι M.Sc. φαρμακοποιός, μέλος του Φ.Σ. Αττικής. elmarinos@gmail.com áðüøåéò 24 Ο Μισέλ Σερ