Φαρμακευτικός Κόσμος, Τεύχος #136

ó÷üëéá 16 Στη μαύρη λίστα των τραπεζών Κώστας Μανωλόπουλος Οδηγίες προς ναυτιλλoμένους Θανάσης Μέντας Καλώς ή κακώς, στο σημείο που φτάσαμε, πρέπει να περιοριστεί η φαρμακευτική δαπάνη. Δεν θα εξετάσουμε το πώς φτάσαμε ως εδώ και γιατί. Όταν το καράβι βουλιάζει κοιτάς να σωθείς, δεν κοιτάς να δεις ποιος φταίει. Τι λοιπόν θα περιορίσει τη συνταγογραφία; Δύο απλές κινήσεις που θα αποτρέψουν την αλόγιστη σπατάλη και από τους συνταγογράφοντες και από τους ασθενείς (στον καθένα για διαφορετικούς λόγους): Α. Συνταγογράφηση με δραστική από τους γιατρούς. Β. Πληρωμή στο φαρμακείο, υποβολή στο ταμείο και όσο πιο γρήγορη εξόφληση —τα ακριβά φάρμακα ας τα αναλά- βει το κράτος (εναλλακτικά με γενναία αύξηση του ποσοστού συμμετοχής). Κάθε μέρα που περνά και δεν παίρνονται τέτοια δραστικά μέτρα, τα πράγματα χειροτερεύουν. Υ.Γ . Δεν υποστηρίζω ότι είναι τα σωστότερα μέτρα, αλλά είπαμε, όταν το καράβι βουλιάζει… ΟΘανάσης Μέντας είναι μέλος του Δ.Σ. του Φαρμακευτικού Συλλόγου Κυκλάδων Δεν μένει να χάσουμε τίποτ΄ άλλο Ηλίας Χαλιγιάννης Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι, στην Ελλάδα του Μνημονίου, το μέλλον του ελληνικού φαρμακείου διαγράφεται φρικτό. Τα μέχρι τώρα δεδομένα δείχνουν ότι βαδίζουμε με μαθηματική ακρίβεια στο σημείο μηδέν. Ίσως κάποιοι συνάδελφοι αποχαιρετήσουμε τον κλάδο. Πτωχευμένοι. Τα όνειρα των νεότερων στο επάγγελμα αποδεικνύονται εφιάλτες, χωρίς να μπορούμε ούτε οι ίδιοι να απαντήσουμε στο βασικότερο ερώτημα: γιατί; Γιατί, συνάδελφοι, γνωρίζαμε εδώ και καιρό ότι η χώρα χρεοκόπησε κι εμείς εθελοτυφλούσαμε. Στρουθοκαμη- λίζαμε. Θυσιαζόμασταν στο βωμό της επιστημονικής μας τιμής και της κοινωνικής ευαισθησίας. Γιατί πολύ απλά ελπίζαμε. Και δυστυχώς υπήρξαμε τα εξιλαστήρια θύματα. Αν θέλουμε λοιπόν να μη χάσουμε την εσχάτη ελπίδα μας, πρέπει να είμαστε αποφασισμένοι να συνεχίσουμε να παλεύουμε. Όμως η πάλη προϋποθέτει σύγκρουση. Και η σύγκρουση έχει κόστος. Μπορούμε άραγε να το αντιλη- φθούμε και να συνεχίσουμε; Γιατί δεν έχουμε να χάσουμε τίποτα άλλο… Ο Λοβέρδος είχε πει τη μοναδική μεγάλη αλήθεια: «Δεν υπάρχει σάλιο!»… Δεν τον ακούσαμε! Ο Ηλίας Χαλιγιάννης είναι πρόεδρος του Φ.Σ. Ροδόπης Να βάλουμε πλάτη, να κάνουμε υπομονή, να πρυτανεύσει η λογική κλπ. Έστω ότι έχουμε όλη την καλή διάθεση να το κάνουμε. Αλλά πώς, όταν ήδη εδώ και καιρό «μπαίνουμε μέσα»; Χωρίς το χρήμα να κινείται, η μόνη διέξο- δος —πέρα από τους συγγενείς που ήδη έχουμε «μαδήσει»— είναι οι τράπεζες. Αλλά τα πράγματα έχουν αλλάξει άρδην. Από εκεί που μας έπαιρναν 15 φορές το μήνα τηλέφωνο για ανοιχτό επαγγελματικό δάνειο, η πόρτα τους είναι πιο κλειστή και από μαγαζί της παραλιακής Σάββατο βράδυ όπου έχεις πάει ασυνόδευτος. Λες «φαρμα- κείο» και μόνο που δεν σε πετάνε έξω με τις κλωτσιές. Έχουμε γίνει γυρολόγοι τραπεζών, αλλά αποτέλεσμα μηδέν. Όσοι πήγαν για δάνειο —και πήγαν πολλοί— είδαν τη γλύκα. Μόνο από το κράτος έχουμε να περιμένουμε λεφτά —και ξέρουμε όλοι ότι είναι ο μεγαλύτερος μπαταξής… Πόσο ακόμα θα το δανείζουμε; Ο Κώστας Μανωλόπουλος είναι μέλος του Δ.Σ. του Φ.Σ. Αττικής